ΜΑΘΗΜΑ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ!

Έχετε την απορία πως και γιατί διαδίδονται τόσο εύκολα οι εθνικιστικές ιδέες;

Το σχολείο ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό όπως θα φανεί από την παρακάτω ιστορία.Το συγκεκριμένο περιστατικό είχε συμβεί πριν από χρόνια σε δημοτικό σχολείο μιας επαρχιακής κωμόπολης.

Ένας δάσκαλος της έκτης τάξης έφερε μαζί του στο μάθημα της ιστορίας μερικές φωτογραφίες που είχε τραβήξει φίλος του κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στην Κωνσταντινούπολη. Οι περισσότερες απ' αυτές έδειχναν την Αγία Σοφία.

Χωρίς λοιπόν να χάσει χρόνο ο δάσκαλος άρχισε και τις πέρναγε από θρανίο σε θρανίο και αφού τις είχαν δει όλοι-ες οι μαθητές-ριες ξέσπασε σε ένα εθνικιστικό-φασιστικό παραλήρημα. Αφορμή υπήρξε η ερώτηση ενός μαθητή του που απόρησε γιατί δεν είχε πάει μαζί με το φίλο του ώστε να θαυμάσει τα μνημεία από κοντά.

Τότε του απάντησε ο δάσκαλος :

« Πολύ θα το ήθελα αλλά δεν αντέχω. Τρελαίνομαι στην ιδέα και μόνο ότι αυτά ήταν κάποτε δικά μας και τώρα ανήκουν σε άλλους. Τι να πάω να δω; Τους βρωμότουρκους που μαγαρίζουν το σπουδαιότερο μνημείο της χριστιανοσύνης; Αυτοί οι άνθρωποι – με συγχωρείτε, ο θεός να τους κάνει ανθρώπους γιατί για ζώα, για παλιόσκυλα πρόκειται – βρομίζουν την Αγία Σοφία και μόνο που περπατούν κι ανασαίνουν δίπλα της.

Έτσι και ήμουν εκεί θα με έπιανε αμόκ,δε θα κρατιόμουν και θα είχα καρυδώσει όποιον έβλεπα μπροστά μου. Γιατί αυτό τους αξίζει. Είναι ο πιο απαίσιος λαός σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι υπόλοιποι όλο και κάτι έχουν προσφέρει αλλά οι Τούρκοι;Τι να θαυμάσουμε από δαύτους;Τη βαρβαρότητα τους,την αμορφωσιά τους; Κάτι παραπάνω ξέρανε οι αγωνιστές του 1821 και φώναζαν “Τούρκος μη μείνει στο Μοριά, μηδέ στον κόσμο όλο”. Είχαν απόλυτο δίκιο. Όσο υπάρχουν δε θα έχουμε ποτέ την ησυχία μας. Δε θα ησυχάσουν ποτέ τους αν δε μας ξανακατακτήσουν. Κι εμείς τι κάνουμε; Κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου και νομίζουμε ότι όλα τα προβλήματα θα λυθούν μέσω της διπλωματίας και του διαλόγου. Κουραφέξαλα!

Στρατό χρειαζόμαστε να φυλάμε τα σύνορά μας γιατί έχουμε γίνει μπάτε σκύλοι αλέστε. Θα μας κάνουν καμιά ώρα οι Τουρκαλάδες ντου και δε θα πάρουμε χαμπάρι. Έχει γεμίσει όλη η Θράκη μουσουλμάνους και οι Έλληνες είναι είδος υπό εξαφάνιση. Ποιος θα σταματήσει μια επικείμενη εισβολή; Αυτοί οι προδότες; Τι τους θέλουμε και τους ανεχόμαστε μέσα στη χώρα μας; Θα έπρεπε να έχουμε πιο αυστηρούς νόμους που να λένε “Έλα εδώ κύριε, δεν πιστεύεις στο Χριστό; Δε μιλάς ελληνικά; Τότε τι δουλειά έχεις εδώ; Δρόμο! Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!”.

Αλλά όχι, εμείς δε θέλουμε να μας αποκαλούν ρατσιστές,γι' αυτό προτιμούμε να είμαστε πολιτισμένοι μαλάκες, Ευρωπαίοι και καλά! Έτσι και τολμήσει κανείς να πει τα πράγματα με το όνομά τους ορμάν όλοι πάνω του σαν τις ύαινες να τον κατασπαράξουν. Φοβάται πια κανείς να πει ότι είναι πατριώτης! Βγαίνει ο όχλος και κραυγάζει “φασίστας”!Αν είναι δυνατόν!Πως να πάμε έτσι μπροστά σα χώρα; Ανάθεμα και στους κερατάδες τους πολιτικούς που μας κυβερνούν! Όλοι τους πουλημένοι είναι. Μαριονέτες των Αμερικάνων! Αν είχαμε έναν ηγέτη της προκοπής θα μπορούσαμε να γίνουμε υπερδύναμη όπως ήμασταν κάποτε.

Θα είχαμε την Πόλη για πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Αλλά που θα πάει, κάποια στιγμή θα το πετύχουμε κι αυτό. Πάλι με χρόνια με καιρούς,πάλι δικά μας θα 'ναι. Έχουμε το θεό με το μέρος μας! Και θα τελειώσουμε μια και καλή με τον εφιάλτη της Τουρκίας.Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.Ο Μέγας Αλέξανδρος έγινε τόσο σπουδαίος επειδή αντί να περιμένει να του επιτεθούν οι Πέρσες πήγε αυτός και τους έκανε πρώτος επίθεση και τους ισοπέδωσε. Αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς. »

Σε εκείνο το σημείο τον διέκοψε ένας μαθητής ρωτώντας τον:« Μα πως γίνεται να κάνουμε επίθεση στην Τουρκία κύριε; Είμαστε τρεις κι ο κούκος! Θα μας κάνουν με τα κρεμμυδάκια! »

Τότε πήρε την εξής απάντηση απ' το δάσκαλο:

«Εμείς οι Έλληνες παιδί μου έχουμε τεράστιες δυνατότητες αρκεί να πιστέψουμε στο έθνος μας.Οι Έλληνες δεν πολεμούν μόνο με τα όπλα αλλά και με την ψυχή τους γιαυτό είναι ανίκητοι.

Όταν ξεκίνησε η επανάσταση το 1821 κανένας ξένος δεν πίστευε ότι μια χούφτα άνθρωποι θα ξεφτίλιζαν την παντοδύναμη Οθωμανική αυτοκρατορία αλλά να που έγινε τελικά!Βέβαια χρειάζεται και η σωστή προετοιμασία. Δε μπορούμε να πάμε έτσι ξεκάρφωτα.

Σε αυτό το σημείο να πω δυο λόγια στα κορίτσια. Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε πληθυσμό. Από εσάς εξαρτάται το μέλλον της πατρίδας γιατί έχουμε καταντήσει χώρα γέρων. Άμα κάνετε από 2 παιδιά η καθεμία δεν προσφέρετε τίποτα γιατί δεν αυξάνει έτσι ο πληθυσμός. Οι σωστές πατριώτισσες κάνουν 3,4,5 όσα μπορεί η καθεμία τελοσπάντων. Εγώ ο ίδιος είμαι πολύτεκνος.

Πρέπει να είστε προσεκτικές, μην παρασυρθείτε από τις φεμινιστικές αηδίες. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό από την πατρίδα και τη μητρότητα.Όλες αυτές που μισούν το θεσμό του γάμου και την οικογένεια είναι προδότριες. Θέλουν να σπείρουν τη διχόνοια ανάμεσά μας και να αφανίσουν τη φυλή μας. Οι εχθροί μας τρίβουν τα χέρια τους από ευχαρίστηση όταν βλέπουν ότι μειωνόμαστε γιατί έτσι θα μπορούν να μας κάνουν ό,τι θέλουν. Και εμείς θα τους κάνουμε τη χάρη;

Όσο για τους άλλους τους ξεφτιλισμένους τους αναρχικούς τι να πω; Πάνε και καίνε τη σημαία της πατρίδας μας για μαγκιά. Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Χύθηκε τόσο αίμα για να ελευθερώσουμε την πατρίδα μας και αυτοί οι ανιστόρητοι πετάνε τους αγώνες του έθνους μας στα σκουπίδια.

Αν ο Κολοκοτρώνης ήξερε ότι θα καταντούσαμε κάποτε έτσι σιγά μην έκανε τον κόπο να ελευθερώσει τον τόπο μας.Α ρε ξύλο που θέλουν μερικοί μερικοί! Γονείς δεν έχουν αυτοί οι αλήτες να τους μαζέψουν;Έτσι και μάθαινα ότι ο γιος μου συμμετέχει σε τέτοιους βανδαλισμούς ή θα καλούσα την αστυνομία να τον μαζέψει ή θα 'παιρνα την καραμπίνα να λύσω το πρόβλημα οριστικά. Χίλιες φορές καλύτερα να έμενα χωρίς γιο παρά να έχω στο σπίτι μου ένα τσογλάνι! Ξέχασα να σας πω ότι έχουμε και μια νέα μόδα.Να μην πηγαίνουν κάποιοι στο στρατό! Άκουσον άκουσον! Ο ένας το σκάει το εξωτερικό δήθεν για σπουδές και ξεχνάει να γυρίσει πίσω, ο άλλος λαδώνει για να πάρει απαλλαγή ή και απολυτήριο ακόμα ενώ άλλοι αρνούνται να υπηρετήσουν για λόγους συνείδησης. Που πάει ο κόσμος!

Η δικαιοσύνη πρέπει να εξαντλεί την αυστηρότητα της σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις γιατί άμα μιμηθούν κι άλλοι το παράδειγμα αυτών των ατόμων καήκαμε! Ποιος θα πηγαίνει μετά στο στρατό; Κανένας!

Λένε ότι αγωνίζονται για την ειρήνη αλλά εμένα δε με πείθουν. Δειλοί και τεμπέληδες μου φαίνονται περισσότερο παρά κάτι άλλο.Σίγουρα θα είναι από εκείνα τα μαμμόθρεφτα που περιμένουν να τους μαγειρεύουν οι μανάδες τους και να τους πλένουν τα σώβρακα. Έτσι και παν στο στρατό θα αρρωστήσουν απ' την πρώτη ώρα,θα πάθουν σύνδρομο στέρησης μακριά απ' το σπίτι και τη μαμά!».

Κάπου εδώ τέλειωσε κι ο εθνικιστικός-φασιστικός μονόλογος του συγκεκριμένου δασκάλου αφού είχε χυθεί αρκετό δηλητήριο στις ψυχές παιδιών σε ευαίσθητη ηλικία, παιδιών που μόλις τότε σχημάτιζαν τις απόψεις τους για την κοινωνία που ζούσαν. Η παροιμία « με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις » βγαίνει απόλυτα σωστή ειδικά αν δεν υπάρχει δυνατότητα να ακουστεί και η διαφορετική άποψη, κάτι που είναι συνηθισμένο στον κλειστό μικρόκοσμο της επαρχίας. Μετά απ' αυτό πως να μη γίνει κανείς φασισταριό;

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 11/04/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Πως οι παρελάσεις μας πηγαίνουν πίσω στην εποχή της επταετίας ( 1967-1974 ).

Αυτές τις μέρες, απ' όποιο σχολείο και αν τύχει να περάσεις τις τελευταίες ώρες των μαθημάτων, θα βρεις το προαύλιο γεμάτο με μαθητές και μαθήτριες χωρισμένους/ες σε τριάδες και στοιχισμένους/ες να κάνουν πρόβα για την περιβόητη παρέλαση της 25ης Μαρτίου.
Δεκαετίες ολόκληρες το ίδιο βιολί και παρόλα αυτά το μεγαλύτερο μέρος του μαθητόκοσμου και οι γονείς τους δείχνουν να το βρίσκουν απολύτως φυσιολογικό. 
Εν δυο εν δυο ξελαρυγγιάζεται ο κάθε κομπλεξικός, αγροίκος γυμναστής που περιμένει πως και πως τις παρελάσεις προκειμένου να δείξει στον κόσμο ότι υπάρχει κι ότι το μάθημά του είναι σημαντικό κι όχι απλά αυτό που λέμε «η ώρα του παιδιού».
Εν δυο εν δυο φωνάζει και ο κάθε κολλημένος δάσκαλος/καθηγητής που ακολουθεί την ουρά των μαθητών/τριών για να εξασφαλίσει ότι η γαλαρία δε θα λουφάρει και δε θα κουτσομπολεύει κατά τη διάρκεια της απίστευτα βαρετής πρόβας.
Το όλο πακέτο συμπληρώνουν τα σφυρίγματα που δίνουν το ρυθμό – εμένα πάντως μου φέρνουν στο μυαλό την εικόνα του βοσκού που καθοδηγεί τα γίδια του στο βουνό – και τα ιδιαίτερα προσβλητικά σχόλια προς τα άτομα που αδυνατούν να κινούνται σα ρομποτάκια και χαλάνε την ομοιομορφία του συνόλου.
Αν και έχει περάσει ολόκληρη δεκαετία από τότε που τέλειωσα το λύκειο, μου είναι αδύνατο να ξεχάσω την άθλια συμπεριφορά ορισμένων υπανθρώπων που η τάξη μου είχε την ατυχία να τους έχει για καθηγητές. Αυτοί λοιπόν οι «κύριοι» έβρισκαν στο διάστημα πριν τις παρελάσεις την ευκαιρία που έψαχναν ώστε να προσβάλλουν άσχημα ορισμένους/ες μαθητές/τριες μπροστά σε ολόκληρο το σχολείο που έπαιρνε μέρος στην πρόβα. 
Συχνά τα θύματα ήταν άριστοι/ες μαθητές/τριες που οι εν λόγω σκατοκαθηγητές δεν μπορούσαν να εκδικηθούν αφήνοντας τους/τες κάτω απ' τη βάση στα μαθήματα ενώ άλλες φορές το κράξιμο είχε στόχο ολόκληρα τμήματα. 

Για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ θα αναφέρω μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα απαράδεκτης και χυδαίας συμπεριφοράς που έχουν πέσει στην αντίληψη μου.

Ένας καθηγητής σταμάτησε την πρόβα επειδή εντόπισε μια μαθήτρια που πήγαινε με λάθος βήμα. Πήγε προς το μέρος της και άρχισε να φωνάζει «Χαζό είσαι παιδάκι μου; Δεν ξέρεις ποιο είναι το αριστερό σου πόδι και ποιο το δεξί; Συμμετέχεις και στο χορευτικό τρομάρα σου! Θα σταματάμε κάθε τρεις και λίγο για χάρη σου επειδή πας λάθος και παρασύρεις τους υπόλοιπους;». 
Περιττό να πω ότι η μαθήτρια είχε κοκκινίσει απ' τη ντροπή της καθώς είχαν γυρίσει και την κοίταζαν κοντά στα 200 άτομα τα οποία χασκογελούσαν.

Μια γυμνάστρια άρχισε να κοροϊδεύει ένα τμήμα κοριτσιών που παρέλαζαν άκεφα στο προαύλιο μετά από μια σχεδόν δίωρη προετοιμασία. Συνόδευε στο πλάι σχολιάζοντας «Κοιτάξτε χάλια. Πάει, θα ξεφτιλιστούμε στην παρέλαση! Ορίστε οι σύγχρονες γυναίκες, οι νέες Ελληνίδες. Με κάτι τέτοιες θα προκόψουμε σίγουρα! Καμπούρες, κακομοιριασμένες, ιδρωμένες λες και τις βάλαμε να σκάψουν! Άντε πάρτε τα πόδια σας ρε! Ψηλά το κεφάλι και τους ώμους! Μου πηγαίνετε σέρνοντας σαν τις γερόντισσες. Μήπως να σας φέρουμε και κάνα πι;». 

 
Ένας άλλος καθηγητής είχε θυμώσει με τις κοπέλες του λυκείου που δε σήκωναν τα χέρια τους μέχρι το ύψος των ώμων και περπατούσαν σα να πήγαιναν για βόλτα. Χωρίς λοιπόν να χάσει ευκαιρία έχυσε το δηλητήριο του λέγοντας «Τα χεράκια τα έχετε για να συμβαδίζουν με το βήμα. Μ' άκουσες Ράνια, κι εσύ Στέλλα και οι υπόλοιπες; Τι τα κρατάτε κάτω; Για να ξύνεστε; Σας τρώει ο κώλος σας ή μήπως σας σφήνωσε μέσα το βρακί και προσπαθείτε να το βγάλετε; Εδώ δεν είναι καμιά καφετέρια να κουβεντιάζετε και να κάνετε πλάκα. Για συμμαζευτείτε γιατί θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.»


Στην πρόβα ένας μαθητής που ήταν αρκετά κοντός βρισκόταν ανάμεσα στους μαθητές των πρώτων τριάδων που ήταν αισθητά ψηλότεροι του (είχε πάει εκεί για να είναι με την παρέα του). 
Ένας ξινός καθηγητής τον παρατήρησε. Τσαντισμένος, πήγε να ζητήσει εξηγήσεις γι' αυτό. Τους ρωτάει λοιπόν «Τι συμβαίνει εδώ;» και στη συνέχεια απευθυνόμενος στον κοντό μαθητή «Έχεις καμία δουλειά εδώ πέρα; Σε ρωτάω! Στραβός είσαι; Στις σειρές πάμε με βάση το ύψος. Δεν πάει ο καθένας όπου του καπνίσει! Η θέση σου είναι πίσω. Κατάλαβες;». 
Έπειτα ο καθηγητής είπε αρκετά δυνατά στο γυμναστή δίπλα του «Μπλέξαμε! Έχουμε το κάθε παράλυτο και πρέπει να του λέμε που θα πηγαίνει λες και είμαστε ταξιθέτες!». 

Μια κοπέλα που είχε θέση διμοιρίτισσας μεταξύ ενός τμήματος αγοριών και ενός κοριτσιών δέχθηκε άσχημα σχόλια από καθηγητές επειδή δε μπορούσε να κρατήσει τις σωστές αποστάσεις και ένιωθε αμηχανία. Είπαν γι' αυτή «Κοιτάξτε ρε που πήγε και κόλλησε! Πίσω απ' τα αγόρια. Λες και δεν έχει ξαναδεί στη ζωή της!»,«Απορώ πως τα πάει καλά στα μαθήματα. Μα τέτοιο ούφο, να μην καταλαβαίνει που είναι η μέση! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι στραβοκάνα και περπατάει σα χεσμένη. Χίλιες φορές καλύτερα να βάζαμε μια άλλη στη θέση της αλλά μας έφαγε η αξιοκρατία βλέπεις!»,«Τώρα τη βλέπεις με παντελόνι αλλά τι θα γίνει στην παρέλαση που θα έρθει με τη φούστα της ; Δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι, θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος!» 

Έχω δει δεκάδες παρόμοια περιστατικά, όμως αυτό που είδα πριν τρία χρόνια σε ένα δημοτικό σχολείο πραγματικά με εξόργισε. 
Ήταν η τελευταία ώρα των μαθημάτων και περίμενα μαζί με άλλα άτομα να σχολάσουν τα παιδιά. Έπρεπε να πάρω την κόρη μιας γνωστής μου επειδή οι γονείς της έλλειπαν για κάτι δουλειές και δε μπορούσαν να περάσουν οι ίδιοι από εκεί. 
Οι μαθητές δεν ήταν στις τάξεις τους αλλά τους είχαν κατεβάσει κάτω να κάνουν προετοιμασία για την παρέλαση. Εκείνη θα ήταν η τελική πρόβα και οι γυμναστές μαζί με τους υπόλοιπους δασκάλους ήθελαν να είναι τα πάντα στην εντέλεια. 
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι απ' τα μεγάφωνα του σχολείου ακούγονταν στρατιωτικά εμβατήρια να παίζουν στη διαπασών. Όταν ήμουν η ίδια μαθήτρια ποτέ δε γινόταν κάτι τέτοιο – στην περιοχή μου τουλάχιστον. 
Μια γιαγιά που περίμενε μαζί με τους γονείς των μαθητών ανέφερε χαρακτηριστικά ότι απ' την εποχή της χούντας είχε να ακούσει τέτοια εμβατήρια σε πρόβα δημοτικού σχολείου! 
Εκείνη τη μέρα είχε καύσωνα και πραγματικά μας είχε βαρέσει η ζέστη στο κεφάλι. Δεν υπήρχε ούτε ένα μέρος με ίσκιο έξω απ' την περίφραξη του σχολείου. Ούτε βέβαια και οι μαθητές μέσα περνούσαν καλύτερα. Έκαναν συνέχεια γύρους στο προαύλιο κάτω απ' τον καυτό ήλιο και η πρόβα φαινόταν πραγματικά ατελείωτη. 
Σε κάποια φάση λέει λοιπόν ο διευθυντής στα κορίτσια «Εσείς μια χαρά τα πάτε. Δε χρειάζεστε περισσότερη προετοιμασία. Μπορείτε να πάτε μέσα να καθίσετε ή να φύγετε αν έχουν έρθει οι γονείς σας.» 
Τα κορίτσια άλλο που δε θέλανε. Σκόρπισαν στη στιγμή. Έτσι έμειναν μόνο τα αγόρια. Ο διευθυντής ήταν πολύ θυμωμένος μαζί τους. Γυρίζει και τους λέει «Έτσι θα παρελάσετε ρε; Πηγαίνετε λες και έχετε χεστεί πάνω σας, σα βόιδια ενώ οι συμμαθήτριες σας έσκισαν. Το καλό που σας θέλω, για συμμορφωθείτε γιατί θα σας κρατήσω όσο χρειαστεί μέχρι να δω κάτι της προκοπής. Είστε πολύ γελασμένοι αν νομίζετε ότι θα επιτρέψω στο κάθε βλαμμένο να με κάνει ρεζίλι στους θεατές. Όποιος δεν παρουσιαστεί στην παρέλαση αλίμονο του! Αλλά και όποιος κάνει καμιά χαλάστρα και πάει λάθος θα έχει να κάνει μαζί μου. Καταλάβατε;» 
Στη συνέχεια αρχίσανε πάλι την πρόβα. Τα αγόρια είχαν φτάσει στα όρια τους. Σκούπιζαν με τα χέρια τον ιδρώτα απ' τα μέτωπα τους ενώ τα ρούχα τους είχαν κολλήσει πάνω τους. Είχαν λαχανιάσει και έσερναν τα πόδια τους. Αρκετά άτομα είχαν φτάσει στα πρόθυρα της λιποθυμίας και το τελευταίο πράγμα που τα ένοιαζε εκείνη τη στιγμή ήταν οι απαιτήσεις του ψωνισμένου – σκατοφασίστα διευθυντή. 
Άρχισαν λοιπόν να του ζητούν επίμονα να διακόψουν και να πάνε στη σκιά. Ο ίδιος όμως και οι δάσκαλοι – γλείφτες του δεν έδειχναν να έχουν καμία συναίσθηση της όλης κατάστασης. Τους ενδιέφερε μόνο η εικόνα του σχολείου τους στην παρέλαση.
Ο διευθυντής πλέον ήταν έξαλλος από θυμό βλέποντας τα αγόρια να είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. 
Ξεχύθηκε προς το μέρος τους και άρχισε να ουρλιάζει μες στα μούτρα τους «Τι σκατά είναι αυτά γαμώ την πουτάνα σας γαμώ; Ψηλά τα κεφάλια ρε! Ίσιος ο κορμός! Άντε μη σας πάρει ο διάολος! Μ' ακούσατε; Που θα μου πείτε κιόλας ότι κουραστήκατε! Δε με ξέρετε καλά εμένα, θα σας κάνω να φτύσετε το γάλα της μάνας σας!» 
Όπου έβλεπε άτομα να καμπουριάζουν, να σέρνουν τα πόδια τους και να μένουν πίσω, τα τράβαγε μπροστά και τους ίσιωνε την πλάτη με το ζόρι ενώ παράλληλα τα αποκαλούσε ψοφίμια, καραγκιόζηδες και μαμμόθρεφτα. 
Οι γονείς, που ήταν κλειδωμένοι έξω απ' την πύλη του σχολείου, παρακολουθούσαν μουδιασμένοι. Είχαν αντιληφθεί ότι το πράγμα είχε ξεφύγει αλλά δεν ήξεραν πως να αντιδράσουν. 
Σύντομα η κατάσταση θα χειροτέρευε. Οι μαθητές παίρνοντας από μόνοι τους πρωτοβουλία διέλυσαν τις τριάδες τους και έγραψαν την πρόβα στα παλιά τους τα παπούτσια. 
Άλλοι έτρεξαν προς τις βρύσες όπου έβαλαν από κάτω τα κεφάλια τους να δροσιστούν και άλλοι αναζήτησαν καταφύγιο απ' τον καύσωνα στη σκιά των δέντρων. 
Ο διευθυντής αρχικά έμεινε εμβρόντητος. Δε μπορούσε να πιστέψει ότι οι μαθητές τόλμησαν να του πάνε κόντρα και να αμφισβητήσουν την αυτού μεγαλειότητα του! 
Όταν όμως κατάλαβε τι ακριβώς είχε γίνει άρχισε να τρέχει ξοπίσω τους και να επιδίδεται σε τραμπουκισμούς. 
Τα καντήλια και οι χριστοπαναγίες έπεφταν βροχή. Μετά έμπηξε τις αγριοφωνάρες «Που πάτε ρε ζωοποιημένα πράγματα; Σας έδωσα εγώ την άδεια; Σας είπα εγώ ρε να σταματήσετε; Πως τολμήσατε; Τσακιστείτε πίσω στις θέσεις σας τώρα μη σας πάρει και σας σηκώσει! Όταν λέω κάτι θα κάθεστε κλαρίνο! Εδώ είναι σχολείο και όχι γήπεδο να κάνει ο καθένας ότι του καπνίσει! Θα σας δείξω εγώ ποιος κάνει κουμάντο εδώ μέσα! Μου σηκώσατε μπαϊράκι αλλά δε θα σας περάσει!» 
Κατευθύνθηκε προς τα αγόρια που κάθονταν κάτω απ' τα δέντρα, ακόμα λαχανιασμένα και ιδρωμένα. Βούτηξε κάποια από τη μπλούζα και τα προσέβαλε φωνάζοντας τους «Ούτε μια ώρα δεν κάνατε πρόβα και λαχανιάσατε; Μου έχετε βγάλει τις γλώσσες σας έξω σαν τα σκυλιά! Αγόρια είσαστε εσείς ρε; Ντροπή σας! Τέτοιοι ξεφτίλες σαν και σας είναι για να φοράνε φουστανάκια μόνο! Παλιοπαράλυτα! Άι σιχτίρ με όλους σας!» 

Λίγο αργότερα και αφού τέλειωσε το παραλήρημα του, οι πύλες του σχολείου άνοιξαν. Αρκετοί γονείς ήταν προβληματισμένοι με αυτά που είχαν παρακολουθήσει αλλά δεν ήθελαν να τσακωθούν εκείνη τη στιγμή με το διευθυντή ο οποίος είναι ιδιαίτερα οξύθυμος και απ' ότι πληροφορήθηκα αλκοολικός.
Μερικοί μάλιστα ήταν της άποψης ότι προτιμούν ένα σχολείο με σκληρή πειθαρχία έστω και αν φτάνει στα όρια της υπερβολής παρά ένα με χαλαρό περιβάλλον που ευνοεί την αναρχία!
Μόνο μια μητέρα το είχε πάρει πολύ βαριά και βλαστημούσε που το φτηνό κινητό της δεν είχε δυνατότητα καταγραφής βίντεο. Ήθελε τόσο πολύ να έχει στα χέρια της ένα ντοκουμέντο για να καταγγείλει το περιστατικό στην επιθεώρηση. 
Όμως οι περισσότεροι γονείς δεν ήθελαν και τόσο να τραβήξουν τα άκρα γιατί τα καψώνια και οι λεκτικές επιθέσεις είχαν στόχο μόνο τα αγόρια. 
Αν αυτό είχε γίνει με τα κορίτσια τότε θα τον έκαναν τον τραμπούκο διευθυντή του αλατιού. Όπως είπε ένας πατέρας «Αγόρια είναι. Άστα να συνηθίζουν σε τέτοιο περιβάλλον. Άμα πάμε και κάνουμε φασαρία θα τα βλάψουμε περισσότερο. Δεν πρέπει να είναι τόσο ευαίσθητα. Πως θα πάνε αργότερα φαντάροι; Νομίζετε στο στρατό θα τους φέρονται με το σεις και με το σας;» 
Έτσι έληξε η υπόθεση και μάλιστα στην παρέλαση πήγε σύσσωμο το σχολείο – ως συνήθως γίνεται στην επαρχία όπου δεν επιλέγεται μόνο η αφρόκρεμα που θα το αντιπροσωπεύσει.
Αν οι γονείς σέβονταν περισσότερο τα παιδιά τους, σε καμία περίπτωση δε θα τα άφηναν να ενισχύουν και να διαιωνίζουν αυτό τον ξεφτιλισμένο θεσμό που βρωμάει φασισμό και στρατοκρατία.
Η προετοιμασία και μόνο της παρέλασης στα σχολεία αφήνει ένα σωρό περιθώρια για την προσβολή της αξιοπρέπειας κάθε μαθητή/τριας.
Είναι δυνατό να επιτρέπουμε στο κάθε φασιστόμουτρο που έχει θέση καθηγητή ή δασκάλου να προσβάλει άτομα που λόγω της θέσης τους δεν έχουν καν τη δυνατότητα να του αντιμιλήσουν;
Και όσοι πιπιλάνε την καραμέλα περί αγωνιστών του 1821 που πρέπει σώνει και καλά να τιμηθούν με παρελάσεις ας θυμηθούν ότι οι εξεγερμένοι του ελλαδικού χώρου ήταν άνθρωποι με πάθος για την ελευθερία που τα έπαιξαν όλα για όλα προκειμένου να ξεφύγουν απ' τη μιζέρια της ραγιάδικης ζωής. 
Την επανάσταση δεν την έκαναν οι γλείφτες της τότε εξουσίας ούτε αυτοί που ήταν ραγιάδες στην ψυχή. Μια παρέλαση από άβουλα όντα, υποταγμένα στους τωρινούς εξουσιαστές αποτελεί τη χειρότερη προσβολή στη μνήμη ενός αγώνα που είχε πολλά αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά και μια σημαντική κοινωνική διάσταση – κι όχι απλά εθνικιστική όπως διδάσκουν τα επίσημα βιβλία ιστορίας.

Μάλιστα αυτή τη φορά το θράσος των μελών της άρχουσας τάξης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Παρά την έντονη απέχθεια που προκαλούν στον κόσμο, θα βρεθούν και πάλι στις εξέδρες των επισήμων έχοντας την απαίτηση να λάβουν τιμές από το μαθητόκοσμο και τους θεατές.
Μόνο που θα είναι περιτριγυρισμένοι από πάνοπλους ειδικούς φρουρούς και αστυνομικούς για να εμποδίσουν μια επανάληψη των γεγονότων που έλαβαν χώρα στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. 
Τα δελτία ειδήσεων έχουν αρχίσει ήδη να τρομοκρατούν τους πολίτες αναφερόμενα στα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που θα ισχύσουν τις επόμενες μέρες ενώ διάφοροι πολιτικοί προειδοποιούν ότι τα γιαουρτώματα, αλευρώματα κτλ αυτή τη φορά δε θα γίνουν ανεκτά αλλά θα αντιμετωπιστούν ως χουλιγκανισμός.
Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα χούντας που επικρατεί, τους αξίζει και με το παραπάνω να τους γράψουμε εκεί που δεν παίρνει μελάνι. Γι' αυτό λοιπόν:
                               
         ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ
    
             ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΙΜΟΥΝΤΑΙ 
                 ΜΕ ΝΕΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Το κείμενο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com στις 21/03/2012.