Κέντρα κράτησης «λαθρομεταναστών» : Υποδεχθείτε τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση των αφεντικών το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει να πιέζει πολύ έντονα για την εφαρμογή σκληρών μέτρων ενάντια στη «λαθρομετανάστευση» και τα ντόπια φερέφωνα της κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να ανταποκριθούν στις νέες επιταγές της. 

Με τη χρήση των Μ.Μ.Ε έχουν εξαπολύσει μια πρωτοφανή εκστρατεία πλύσης εγκεφάλου των πολιτών ώστε να στρέψουν ακόμα και τους πιο δύσπιστους ενάντια στο πιο εξαθλιωμένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που δεν είναι άλλο από τους μετανάστες.

Εν μία νυκτί τα πράγματα άλλαξαν και τώρα το καυτό θέμα της επικαιρότητας δεν είναι πια η κρίση αλλά η υποτιθέμενη απειλή των «λαθρομεταναστών». 

Οι πολίτες καλούνται να πιστέψουν ότι για τα χρήματα που φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό δεν φταίνε τόσο τα λαμόγια οι πολιτικοί μας όσο οι μετανάστες που τα έβγαζαν έξω για να βοηθήσουν τις οικογένειες τους. 

Η ανεργία των ντόπιων δεν αποδίδεται τόσο στην κρίση όσο στους μετανάστες που αναλάμβαναν ένα πλήθος εργασιών – που ας μην ξεχνάμε ότι κανένας απ' τους ελληναράδες δεν ήθελε να αναλάβει.

Στα καφενεία και στις λαϊκές συνοικίες πια μπορεί κανείς να ακούσει όλο και πιο συχνά ρητορείες του τύπου «Μας ρημάξανε οι ξένοι. Μας πήρανε τις δουλειές, μας πήρανε τα λεφτά και τα στείλανε στις χώρες τους. Δεν αντέχουμε άλλο. Να τους μαζέψουν όλους τους, να τους πετάξουν έξω να ησυχάσουμε επιτέλους. Η Ελλάδα στους Έλληνες!» κτλ. 

Στο μεταξύ οι μετανάστες κατηγορούνται και για την εκτίναξη της εγκληματικότητας στα ύψη, την υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος και την εξάπλωση επικίνδυνων ασθενειών.

Έτσι το μήνυμα της άρχουσας τάξης προς τους υπηκόους της είναι το εξής «Συνεργαστείτε μαζί μας και βοηθήστε μας στο έργο μας να πιάσουμε και να μαντρώσουμε τους μετανάστες σε στρατόπεδα και τότε θα δείτε ότι όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο».

Δυστυχώς υπάρχουν αρκετοί αφελείς που πιστεύουν ότι αν φυλακιστούν οι μετανάστες ή εκδιωχθούν απ' την Ελλάδα όλα θα αλλάξουν ως δια μαγείας και η κοινωνία θα γίνει πιο ασφαλής, οι πόλεις πιο καθαρές και γεμάτες ζωή ενώ θα εξαφανιστεί ο κίνδυνος των μεταδιδόμενων ασθενειών.

Οι εξουσιαστές σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουν τις θεσούλες τους και το τομάρι τους, καθώς η κοινωνία είναι εξοργισμένη με την πάρτη τους, χρησιμοποιούν τους μετανάστες ως αποδιοπομπαίο τράγο φορτώνοντας τους όλα τα στραβά και τα ανάποδα της τωρινής κατάστασης. Μιας κατάστασης στην οποία οδηγηθήκαμε λόγω των πεπραγμένων των διαχειριστών της εξουσίας. 

Αυτοί λοιπόν αποποιούνται τις ευθύνες τους και λίγο πολύ ισχυρίζονται ότι για την αύξηση των ληστειών και των διαρρήξεων δε φταίνε η φτώχεια, η ανεργία και η γενικότερη εξαθλίωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού αλλά οι μετανάστες που «είναι κακοί απ' τη φύση τους, υπάνθρωποι, ζωώδεις και έχουν την επιθετικότητα, την αρπακτικότητα και την κλεψιά μες στο αίμα τους». Όσον αφορά τη βρωμιά στις πόλεις και την ανυπόφορη μπόχα σε ορισμένες συνοικίες, κανένας υπεύθυνος δεν παραδέχεται ότι αυτό οφείλεται στις

τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στο χώρο της καθαριότητας και στην εγκληματική κατασπατάληση των χρημάτων που προορίζονταν για τη συντήρηση των δικτύων αποχέτευσης και το καθάρισμα των υπονόμων. 

Η εύκολη λύση γι' αυτούς είναι το να καταφεύγουν σε δηλώσεις τύπου «Οι μετανάστες φταίνε για τη βρωμιά. Έχουν κάνει κατάληψη σε ολόκληρες γειτονιές και δεν αφήνουν το προσωπικό μας να δουλέψει. Διώχνουν τα απορριμματοφόρα, τρομοκρατούν τους οδοκαθαριστές. Πως περιμένετε μετά να μαζευτούν τα σκουπίδια;». 

Φυσικά η πρόταση τους για το πως θα λυθεί το θέμα είναι η εξής «Διώξτε τους ξένους και μετά θα αρχίσουμε να ξαναστέλνουμε άτομα να καθαρίζουν τις γειτονιές σας». 

Με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν να στρέφουν τους ντόπιους ενάντια στους αλλοδαπούς γείτονες τους κάνοντας τους να πιστέψουν ότι αυτοί είναι η αιτία που υποβαθμίστηκε η γειτονιά τους και πνίγηκε στα σκουπίδια. 

Για πολλούς κατοίκους πόλεων θεωρείται αυτονόητο το ότι εκεί που ζουν οι περισσότεροι ξένοι υπάρχει και η μεγαλύτερη βρωμιά. 

Έτσι ταυτίζουν την εγκατάσταση μεταναστών στην περιοχή τους με την υποβάθμιση των συνθηκών υγιεινής.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι λαϊκές γειτονιές μετατρέπονται σε χωματερές επειδή απλά οι κρατούντες ενδιαφέρονται μόνο για την καθαριότητα των δικών τους αριστοκρατικών συνοικιών και γράφουν τις απαιτήσεις των φτωχότερων ανθρώπων για καθαριότητα στ' αρχίδια τους. 

Στα μάτια των υψηλά ιστάμενων, οι κάτοικοι των λαϊκών συνοικιών δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από κατσαρίδες και ποντίκια που αν μη τι άλλο θα χαίρονται μες στους σωρούς απορριμμάτων όντας 

στο φυσικό τους περιβάλλον.

Τώρα όσον αφορά τις ακαθαρσίες στους δρόμους, τα πάρκα και τις πλατείες, πολλοί δε σκέπτονται καν ότι αυτό το φαινόμενο οφείλεται στην έλλειψη ή στο κλείσιμο δημοσίων αποχωρητηρίων και σπεύδουν να ρίξουν το φταίξιμο στους αλλοδαπούς.

Συχνά ακούει κανείς «Αυτοί οι βρομιάρηδες, οι ξένοι φέρονται σαν τα ζώα. Χέζουν και κατουράνε όπου βρουν. Δεν ξέρουν τι είναι η τουαλέτα. Είχαν μήπως και στα τσαντίρια που ζούσαν;» πράγμα που δείχνει ότι είναι βαθιά ριζωμένο στα μυαλά το στερεότυπο που θέλει τους Ευρωπαίους ανώτερους, καθαρούς και πολιτισμένους σε αντίθεση με τους Ασιάτες που θεωρούνται κατώτεροι, βρωμεροί και απολίτιστοι.

Ένα άλλο θέμα που αφορά τη ζωή στις πόλεις είναι η νέκρα που επικρατεί απ' τον καιρό που ψηφίστηκε το Μνημόνιο. Έχει αραιώσει πολύ ο κόσμος που κινούνταν στο κέντρο και τα καταστήματα του. 

Κάθε λογικός άνθρωπος μπορεί να καταλάβει ότι όταν κάποιος δεν έχει λεφτά δεν πάει ούτε να ψωνίσει ούτε να αράξει για καφέ με την παρέα του. 

Οι μόνοι που δε φαίνεται να αντιλαμβάνονται αυτό το τόσο απλό πραγματάκι είναι οι μεγαλέμποροι – καταστηματάρχες του κέντρου που συνεχώς βγαίνουν στα κανάλια και κλαίγονται ότι «οι κακοί οι μετανάστες και οι αναρχικοί κουκουλοφόροι φταίνε που τρομάζουν τον κόσμο και τον εμποδίζουν να έρθει στα μαγαζιά μας». 

Αν πραγματικά ισχύει το ότι οι άνθρωποι φοβούνται να κατέβουν στο κέντρο, τότε είναι απορίας άξιο το πως συρρέουν δεκάδες χιλιάδες άτομα στην πλατεία Ομονοίας, στα Προπύλαια και το Σύνταγμα κάθε φορά που γίνεται πορεία. Όλοι αυτοί άραγε δεν τρομάζουν από τους αλλοδαπούς και τους κουκουλοφόρους;

Είναι φανερό ότι πίσω απ' όλα αυτά υπάρχουν οι σχεδιασμοί των κυριάρχων για τη μετατροπή του κέντρου της πόλης σε μια στρατιωτικοποιημένη ζώνη όπου σε κάθε βήμα θα παραφυλάνε τα Μ.Α.Τ και οι ειδικοί φρουροί ενώ σιγά σιγά δρομολογείται και η απαγόρευση των διαδηλώσεων με το πρόσχημα ότι διαταράσσεται η ζωή της πόλης και υπάρχει κίνδυνος να καταστραφούν τα μαγαζιά στους γύρω δρόμους.

Οι εξουσιαστές επιθυμούν ένα σύνολο από τρομοκρατημένους ανθρώπους που θα κάθονται κλεισμένοι στα διαμερισματάκια τους και δε θα τολμούν να συναντούν τους συμπολίτες τους σε δημόσιους χώρους. 

Κάτι τέτοιο τους βολεύει γιατί όταν κάποιος είναι μόνος του δε μπορεί εύκολα να σηκώσει κεφάλι και να δείξει την πυγμή του. 

Την εποχή της επταετίας, οι δημόσιες συναθροίσεις απαγορεύονταν ξεκάθαρα και με το νόμο αλλά η σύγχρονη χούντα προσπαθεί να επιβάλλει τη θέληση της με πιο έμμεσους και ύπουλους τρόπους. 

Ένας απ' αυτούς είναι η υποβάθμιση των δημοσίων πάρκων και η προβολή ενός προτύπου διασκέδασης που περιστρέφεται γύρω απ' τις μοδάτες καφετέριες, τα κλαμπ και τα σκυλάδικα. 

Ο περισσότερος κόσμος τώρα πια ενστερνίζεται την άποψη ότι τα πάρκα είναι ένας χώρος αποκλειστικά για πρεζόνια, αλλοδαπούς και ματάκηδες όπου κανένας αξιοπρεπής άνθρωπος δεν έχει θέση. 

Έτσι τα αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι και αν δεν έχουν λεφτά για να πάνε σε καμιά καφετέρια ή κλαμπάκι κλείνονται μέσα και βγαίνουν μόνο για να πάνε στη δουλειά τους. 

Ακόμα και οι πιο τολμηροί που πραγματικά επιθυμούν να συναντούν τις παρέες τους σε ένα χώρο όπου δε χρειάζεται να πληρώσεις για να κάτσεις, πολύ γρήγορα απογοητεύονται απ' τα χάλια των πάρκων - πχ. κατεστραμμένα παγκάκια, τόνοι από αμάζευτα σκουπίδια, ακαθαρσίες, πεταμένες σύριγγες, άκοπα χορτάρια που φτάνουν σε ύψος το ένα μέτρο, κλειστές ή ανύπαρκτες τουαλέτες κτλ. 

Η εγκατάλειψη και η έλλειψη συντήρησης των πάρκων

είναι μια συνειδητή επιλογή των δυνάμεων της κυριαρχίας που αποσκοπεί στο να περάσει το μήνυμα ότι οι τζαμπατζήδες δεν είναι αποδεκτοί και ότι όποιος θέλει να βγαίνει έξω για βόλτα ή να συναντά τους φίλους του θα πρέπει να βάζει το χέρι βαθιά στην τσέπη.

Κάθε έξοδος απ' το σπίτι που δε συνοδεύεται από κατανάλωση, θεωρείται ύποπτη απ' τους υποστηρικτές του status quo και αντιμετωπίζεται αναλόγως. 

Για να αναφέρω ένα σχετικό παράδειγμα, κάποιες συμφοιτήτριες μου στην Αθήνα είχαν κάτσει σε ένα παγκάκι σε μια πλατεία και κουβεντιάζανε. Σύντομα όμως απέκτησαν «παρέα». Όχι αυτή που φαντάζεστε. Δεν ήταν ούτε ξένοι που υποτίθεται ότι ληστεύουν και βιάζουν αδύναμες κοπελίτσες ούτε πρεζάκηδες που ζητιανεύουν λεφτά για να πάρουν τη δόση τους. 

Μια ομάδα μπάτσων είχε βγει παγανιά ψάχνοντας για παράνομους μικροπωλητές και μετανάστες και βλέποντας τις κοπέλες σε ένα τέτοιο «λάθος» μέρος υποψιάστηκαν ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί τους. 

Παρότι δε συνέβαινε τίποτα περίεργο ή παράνομο πήγαν και τους ζήτησαν να δείξουν τις αστυνομικές τους ταυτότητες. 

Μόνο μία απ' την παρέα την είχε ξεχάσει στο σπίτι της και παρότι είχε μαζί της τη φοιτητική ταυτότητα και το πάσο της δεν τους έπεισε και τη μάζεψαν αμέσως για το τμήμα. 

Όταν με το καλό πήρε τέλος το ατυχές αυτό περιστατικό, οι φοιτήτριες ανέφεραν μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι αισθάνονταν τυχερές που δεν ήταν προκλητικά ντυμένες και δεν ήταν αργά το βράδυ γιατί αλλιώς θα κινδύνευαν να βρεθούν στο αυτόφωρο κατηγορούμενες για πορνεία! 

Ήξεραν πολύ καλά ότι αν κάθονταν στη διπλανή καφετέρια και όχι στο παγκάκι κανείς δε θα τους την έπεφτε για εξακρίβωση στοιχείων. 

Έτσι άρχισαν να αποφεύγουν τους δημόσιους χώρους και η παρέα μαζευόταν είτε σε σπίτια είτε στο χώρο της σχολής που μπορείς άνετα να αράξεις χωρίς να πληρώσεις και χωρίς να κινδυνεύεις από μπάτσους. 

Απ' όλα τα παραπάνω μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι για τη χαμηλή ποιότητα ζωής στην πόλη δε φταίνε οι ξένοι αλλά κάποια άλλα πράγματα όπως η αδιαφορία των υπευθύνων, η οικονομική ανασφάλεια, η αυξανόμενη αστυνομοκρατία και οι τραμπουκισμοί των «οργάνων της τάξης», η μεγάλη έλλειψη μη εμπορευματοποιημένων χώρων συναναστροφής και διασκέδασης, οι βλέψεις των αφεντικών που αποσκοπούν στο κέρδος και όχι στη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης όμως γεμίζουν οργή τους μόνιμους κατοίκους και αυτή η οργή μπορεί εύκολα να στραφεί ενάντια στους αλλοδαπούς αν οι άνθρωποι είναι ευκολόπιστοι και πάρουν στα σοβαρά τα κηρύγματα και τις προτάσεις της Χρυσής Αυγής και των άλλων υπερεθνικιστών.

Ας περάσουμε τώρα στο άλλο μεγάλο ζήτημα, αυτό της υποτιθέμενης απειλής απ' τις μολυσματικές ασθένειες που μεταδίδουν οι μετανάστες. 

Σε όποιο δελτίο ειδήσεων και να πετύχεις, θα υπάρχει τουλάχιστον ένας ομιλητής που προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους τηλεθεατές αναφερόμενος σε κατοικίες αλλοδαπών που αποτελούν εστίες μόλυνσης, σε ασθένειες όπως φυματίωση, ηπατίτιδα, λέπρα και ωρύεται απαιτώντας να λάβει η πολιτεία δραστικά μέτρα. 

Οι παροτρύνσεις που απευθύνονται προς τους ημεδαπούς ξεχειλίζουν από ξενοφοβία «Οι ξένοι είναι άρρωστοι, θα κολλήσουν εσάς και τα παιδιά σας. Μακριά από δαύτους γιατί αλλιώς θα το μετανιώσετε. Μην τους πλησιάζετε! Ό,τι φοράνε και ό,τι πιάνουν στα χέρια τους είναι μολυσμένο! Και μόνο η ανάσα τους μολύνει τον αέρα που αναπνέετε! Μακριά απ' τα μαγαζιά και τα εστιατόρια που δουλεύουν! Μην πατάτε καθόλου στις γειτονιές τους και στις πολυκατοικίες που μένουν! Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι μαγαρισμένα γιατί τα χρησιμοποιούν καθημερινά όλοι αυτοί. Τα παιδιά σας στα σχολεία κινδυνεύουν απ' τους αλλοδαπούς συμμαθητές τους που δεν είναι εμβολιασμένοι. Αν θέλετε να προστατέψετε την υγεία σας και τη ζωή σας, δώστε μας επιτέλους το ελεύθερο να τους μαζέψουμε και να τους κλείσουμε σε νοσοκομεία και στρατόπεδα για να πάψουν να σας απειλούν. Όπου βλέπετε λαθρομετανάστες να ξέρετε ότι εκεί παραμονεύει η αρρώστια γι' αυτό καταγγείλετε τους και εμείς θα τους βάλουμε σε καραντίνα».

Το γεγονός και μόνο ότι σε ένα τόσο κρίσιμο διάστημα που ο ντόπιος πληθυσμός υποσιτίζεται και αρρωσταίνει απ' την εξάντληση ενώ πολλά παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία λόγω της ασιτίας, κάποιοι επιμένουν να δίνουν τέτοια έμφαση στην κακή κατάσταση της υγείας των αλλοδαπών είναι ύποπτο. 

Όπως είναι γνωστό στους πάντες, η φτώχεια φέρνει μαζί της και πολλές περικοπές στα έξοδα διατροφής. Όλοι κοιτούν να προμηθευτούν τα πιο φθηνά τρόφιμα και όχι τα πιο ποιοτικά γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή. Έτσι υπονομεύουν την υγεία τους. Δεν είναι δυνατόν να βγάζεις όλη τη βδομάδα τρώγοντας μόνο ρύζι, μακαρόνια και πατάτες και να έχεις την εντύπωση ότι θα παραμείνεις υγιής. 

Αν οι άνθρωποι συνεχίσουν αυτό τον τρόπο διατροφής, πολύ σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με δυσάρεστες εκπλήξεις. Θα τους θερίσουν κάθε λογής αρρώστιες που αναπτύσσονται σε αδύναμα, εξαντλημένα κορμιά και υπάρχει κίνδυνος να φτάσει ο πληθυσμός στα ίδια επίπεδα εξαθλίωσης που συναντά κανείς σε τριτοκοσμικές χώρες. 

Οι εξουσιαστές γνωρίζουν πολύ καλά ότι εξαιτίας των μέτρων λιτότητας που πήραν η υγεία των πολιτών θα πιάσει πάτο. Ο κατήφορος μόλις έχει αρχίσει και τα πράγματα από δω και πέρα θα πηγαίνουν απ' το κακό στο χειρότερο. 

Ο κόσμος έχει φτάσει στα όρια του και αν αντιληφθεί ότι οι κυβερνώντες προσπαθούν να του στερήσουν το πιο πολύτιμο αγαθό που του απομένει, την υγεία του, τότε θα γίνει πραγματικά της κακομοίρας και οι κάθε λογής διαχειριστές της εξουσίας δε θα ξέρουν που να κρυφτούν. Κανένας δεν αστειεύεται όταν απειλείται η επιβίωση του. 

Γι' αυτό λοιπόν και τα μέλη της άρχουσας τάξης αντιλαμβανόμενα ότι η οργή των πολιτών θα ξεχειλίσει όταν αρχίσουν να ξεσπούν επιδημίες κάθε τρεις και λίγο, προσπαθούν να εφαρμόσουν την τακτική «διαίρει και βασίλευε» ώστε να στρέψουν τους εξαθλιωμένους ντόπιους ενάντια στους εξαθλιωμένους αλλοδαπούς και οι ίδιοι να βγουν άθικτοι απ' το επικείμενο μακελειό.

Απ' το πολύ λέγε λέγε στα κανάλια και την καθημερινή προπαγάνδα ότι οι μετανάστες αποτελούν μια υγειονομική βόμβα στο τέλος όλο και κάτι απ' αυτά θα γίνει πιστευτό απ' τον απλό κόσμο. 

Όταν γονείς και παιδιά θα αρρωσταίνουν κατά χιλιάδες, πολλοί δε θα σκέπτονται καν ότι γι' αυτό ευθύνονται οι σκουπιδοτροφές που καταναλώνουν, η υποχρεωτική νηστεία λόγω έλλειψης φαγητού και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης. 

Το μυαλό τους θα πηγαίνει κατευθείαν στους αλλοδαπούς γείτονες και συμμαθητές τους, τους οποίους θα κατηγορούν γι' αυτό το χάλι. 

Υπάρχει κίνδυνος αν διαδοθεί αυτή η νοοτροπία να γυρίσουμε πίσω στο Μεσαίωνα όπου ο όχλος καταδίωκε ή δολοφονούσε ανθρώπους που ήταν άρρωστοι ή φαίνονταν έτσι από φόβο μην κολλήσουν τίποτα. 

Συχνές ήταν επίσης και οι επιδρομές σε σπίτια ή γειτονιές ασθενών που κατέληγαν πάντα σε εμπρησμούς καθώς οι άνθρωποι εκείνης της εποχής πίστευαν ότι με τη φωτιά θα έκαιγαν την αρρώστια και θα απολύμαιναν την περιοχή. 

Προς το παρόν έχουν γίνει επιδρομές απ' τις δυνάμεις καταστολής σε κατοικίες μεταναστών στο κέντρο – με τις ευλογίες πολλών ντόπιων κατοίκων - και έχουν προσαχθεί χιλιάδες άνθρωποι. 

Πολλοί απ' αυτούς θα μπουν σε καραντίνα και θα φυλακιστούν σε ειδικές πτέρυγες δημοσίων νοσοκομείων ενώ άλλοι θα μεταφερθούν στα κέντρα κράτησης «λαθρομεταναστών» που προσεχώς θα ανοίξουν τις πύλες τους.

Τώρα το κατά πόσο θα γίνουν ανεκτοί αυτοί οι σχεδιασμοί των κρατούντων, θα εξαρτηθεί απ' τα κοινωνικά αντανακλαστικά και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. 

Αν η πλειοψηφία των ανθρώπων τσιμπήσει στα ψέματα της κρατικής προπαγάνδας και πιστέψει ότι απειλείται περισσότερο απ' τους παράνομους μετανάστες παρά απ' τους εξουσιαστές που είναι υπεύθυνοι για τη γενικευμένη εξαθλίωση, τότε το μέλλον διαγράφεται ζοφερό. 

Αν η αλληλεγγύη δώσει τη θέση της στο φόβο, τη ρουφιανιά και την καταστολή, η κοινωνία θα μετατραπεί σε μια απέραντη φυλακή. 

Οι διαμαρτυρίες και οι αντιδράσεις των κατοίκων των περιοχών όπου πρόκειται να ανοίξουν τα κέντρα κράτησης «λαθρομεταναστών» ενάντια στους κρατικούς σχεδιασμούς είναι ένα πολύ ενθαρρυντικό σημάδι αρκεί βέβαια να έχουν διάρκεια και φυσικά αποτέλεσμα.

Γιατί αν εφαρμοστούν τα κατάπτυστα μέτρα για την πάταξη της «λαθρομετανάστευσης», η κοινωνία θα βρεθεί πραγματικά ζημιωμένη.

Τα εν λόγω κέντρα κράτησης δε θα είναι τίποτα άλλο πέρα από σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου θα στοιβάζονται άνθρωποι σαν τα ζώα κάτω από άθλιες συνθήκες και θα βασανίζονται καθημερινά επειδή διέπραξαν το «έγκλημα» να φύγουν απ' τις χώρες τους αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα.

Η λειτουργία τέτοιων κολαστηρίων δεν βλάπτει μόνο όσους κρατούνται μέσα σε αυτά αλλά αφαιρεί την ανθρωπιά απ' όσους τα ανέχονται. 

Δε μπορείς να θεωρείσαι άνθρωπος άμα βλέπεις να γίνονται γύρω σου αυτά τα αίσχη κι εσύ σφυρίζεις αδιάφορα ή λες «Χέστηκα για το πως περνάνε οι μετανάστες εκεί μέσα. Ποιος τους είπε να 'ρθουν στην Ελλάδα;».

Οι πολιτικοί και τα ακροδεξιά δεκανίκια τους προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι και να καθησυχάσουν τους αγριεμένους κατοίκους που δε θέλουν ούτε να ακούσουν για δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης στην περιοχή τους. 

Σε αυτούς που αγωνίζονται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μοιράζουν υποσχέσεις ότι οι συνθήκες κράτησης των «λαθρομεταναστών» θα είναι ανθρώπινες, ότι θα έχουν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, μεγάλο χώρο προαυλισμού, γήπεδο για να παίζουν, ψυχαγωγικές εκδηλώσεις κτλ. 

Σε αυτούς που ανησυχούν ότι θα υποβαθμιστεί ο τόπος τους απ' τα κέντρα κράτησης υπόσχονται ανάπτυξη και ευκαιρίες εργασίας σε θέσεις δεσμοφυλάκων και βοηθητικού προσωπικού μέσα στα στρατόπεδα. 

Έχουν την εντύπωση ότι με αυτή τη ρητορική θα κάμψουν τις όποιες αντιστάσεις στα άθλια σχέδια τους. Όσοι όμως αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα γνωρίζουν πολύ καλά πόσο υποφέρουν οι κρατούμενοι μετανάστες στα ήδη υπάρχοντα κέντρα κράτησης όπου στοιβάζονται μερικές εκατοντάδες άτομα. 

Στα στρατόπεδα όπου θα συγκεντρώνονται χιλιάδες άνθρωποι μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο πιο τραγική θα είναι η όλη κατάσταση. 

Οι ανθρώπινες συνθήκες κράτησης δεν είναι παρά ένα χοντροκομμένο παραμύθι. Ο μόνος που είπε στα ίσια την αλήθεια γι' αυτό το θέμα ήταν ο ανεκδιήγητος βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ, ο Υιός Πλεύρης, ο οποίος δήλωσε ξεκάθαρα ότι θέλει οι μετανάστες κρατούμενοι να περνάνε όσο πιο απαίσια γίνεται ώστε να τιμωρηθούν για την παράνομη είσοδο τους στη χώρα και να τρομοκρατηθούν όσοι άλλοι σκέπτονταν να έρθουν στην Ελλάδα μαθαίνοντας τι βάσανα τραβάνε αυτοί που συνελήφθησαν. 

Πραγματικά αυτός ο τύπος είναι ψυχοπαθής αλλά τι να πει κανείς και για τους ψηφοφόρους του και όλους αυτούς που ανέχονται να ακούν τις μπούρδες του στα τηλεοπτικά πάνελ. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!

Τώρα σχετικά με τις υποσχόμενες θέσεις εργασίας που θα προκύψουν απ' τη δημιουργία των κέντρων κράτησης, υπάρχει ο κίνδυνος να παρασυρθούν ορισμένα άτομα που έχουν απελπιστεί με την ανεργία. Ειδικά όταν βγαίνουν κάποιοι και λένε ότι για τρεις χιλιάδες φυλακισμένους «λαθρομετανάστες» θα προσλαμβάνονται άλλοι τόσοι ντόπιοι να τους φυλάνε και να τους φροντίζουν. 

Ελπίζω να μη δούμε ομάδες κατοίκων να τρέχουν να καταδώσουν ή να παραδώσουν στις αρχές παράνομους μετανάστες με σκοπό δημιουργήσουν κι άλλες θέσεις εργασίες μέσω του εγκλεισμού τους στα στρατόπεδα. Γιατί αν συμβεί κάτι τέτοιο καήκαμε.

Κάτι άλλο που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι η μεταχείριση που θα επιφυλάσσεται σε όσους μετανάστες τεθούν σε καραντίνα στα κέντρα κράτησης ή φυλακιστούν στα δημόσια νοσοκομεία. 

Ποιος μπορεί να πιστέψει στ' αλήθεια ότι οι κρατιστές θέλουν να βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους να γίνουν καλά; 

Το πιο πιθανό είναι ότι όλοι αυτοί οι δύστυχοι, αβοήθητοι και αποκομμένοι απ' το κοινωνικό σύνολο θα πέσουν θύματα της ιατρικής τρομοκρατίας. 

Θα έχουν την ίδια τύχη με τους έγκλειστους των ψυχιατρείων που υποβάλλονται σε πειράματα παρά τη θέληση τους και δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αρνηθούν τη φαρμακευτική αγωγή που τους επιβάλλουν. 

Οι παραπάνω κατηγορίες ανθρώπων αποτελούν τη δεξαμενή απ' όπου οι αδίστακτοι, ξεπουλημένοι επιστήμονες αντλούν τα πειραματόζωα τους γιατί σχεδόν κανένας δε θα ασχοληθεί μαζί τους ή θα δώσει βάση στα λεγόμενα τους αν διαμαρτυρηθούν για την κακοποίηση που υφίστανται. 

Κάτω από τέτοιες συνθήκες, οι σύγχρονοι «Άγγελοι του θανάτου», οι επίδοξοι μιμητές του ναζί εγκληματία, γιατρού των στρατοπέδων συγκέντρωσης, Γιόζεφ Μένγκελε θα μπορούν να ικανοποιήσουν τις σαδιστικές φαντασιώσεις τους σε βάρος αυτών που θα πέσουν στα χέρια τους.

Η δημιουργία των κέντρων κράτησης «λαθρομεταναστών» αποτελεί ένα πείραμα της εξουσίας για τη μέτρηση των κοινωνικών αντιστάσεων. Αν ο κόσμος το ανεχθεί για τους μετανάστες τότε σύντομα θα κέντρα αυτά θα γεμίσουν και με άλλες κατηγορίες ανεπιθύμητων ανθρώπων όπως άστεγοι, τοξικομανείς, ακτιβιστές και αντιεξουσιαστές.

Θυμηθείτε απλά το παράδειγμα της ναζιστικής Γερμανίας. 

Γι' αυτό μην επιτρέψετε στην κρίση και την ακροδεξιά να σας στερήσουν την ανθρωπιά και τις ελευθερίες σας.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 4/4/2012 στη διεύθυνση: http://eleftheria111.wordpress.com

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΟΠΛΗΚΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Απευθύνομαι σε όλους εσάς που ζητάτε απελπισμένα την αστυνομία στη γειτονιά σας και αν είναι δυνατόν κάτω απ' τα σπίτια σας. Σε όλους εσάς που διαμαρτύρεστε ότι το κράτος δε σας προστατεύει και ότι οι λαθρομετανάστες καταστρέφουν τις ζωές σας. Σας θέτω λοιπόν το εξής ερώτημα :«Έχετε ποτέ σκεφτεί ποια πράγματα απειλούν στ' αλήθεια τη ζωή σας; Και αν ναι, τότε με ποιον τρόπο σας προστατεύει απ' αυτά η αστυνομία;»

Λέτε ότι φοβάστε για τη ζωή σας, ότι λόγω της εγκληματικότητας κινδυνεύετε να δολοφονηθείτε και ότι η παρουσία των μπάτσων θα σας σώσει. Αν όμως έχετε την ατυχία να πάθετε κάτι τέτοιο, τότε θα είναι πολύ αργά. Σε τέτοια περίπτωση το μόνο που μπορεί να κάνει η αστυνομία είναι να συλλάβει το δολοφόνο σας αν βέβαια τον βρει. Ακόμα κι έτσι όμως κανένας δε θα μπορέσει να σας φέρει πίσω στη ζωή.

Έπειτα γιατί ανησυχείτε τόσο μήπως σας δολοφονήσει κάποιος κακοποιός στο δρόμο τη στιγμή που οι περισσότεροι δολοφόνοι προέρχονται από το συγγενικό ή φιλικό περιβάλλον του θύματος; Πόσα και πόσα φονικά δεν έχουν γίνει για το μοίρασμα των περιουσιακών στοιχείων ή για λόγους ερωτικής αντιζηλίας; Πόσες και πόσες φορές δεν έχουν σκοτωθεί αδέρφια, ξαδέρφια, φίλοι μεταξύ τους για διάφορες ανόητες παρεξηγήσεις; Πως μπορεί να σε βοηθήσει η αστυνομία φυλάγοντας τους δρόμους τριγύρω άμα έχεις τον υποψήφιο εκτελεστή μέσα στο ίδιο σου το σπίτι;  

Τα εγκλήματα που γίνονται εν βρασμώ ψυχής δε μπορεί να τα σταματήσει τίποτα και κανένας γιατί ο δράστης τους αδυνατεί να σκεφτεί λογικά και δε λογαριάζει τις συνέπειες καθόλου.  

Ο μοναδικός αποτελεσματικός τρόπος προστασίας είναι να είσαι όσο το δυνατόν πιο προσεχτικός στη συμπεριφορά σου προς τους άλλους και να μην τους αδικείς γιατί αν δημιουργείς αντιπάθειες μπορεί να βρεθείς σε πολύ δύσκολη θέση στο μέλλον.

Επίσης κίνδυνος για τη ζωή δε σημαίνει απαραίτητα δολοφονία. 

Οι άνθρωποι στη συντριπτική τους πλειοψηφία πεθαίνουν από αρρώστιες ή ατυχήματα που συχνά έχουν άμεση σχέση με τις συνθήκες ζωής και εργασίας τους καθώς και με το περιβάλλον στο οποίο ζουν.  

Σκεφτείτε μόνο τους σοβαρούς τραυματισμούς και τους θανάτους που συμβαίνουν κάθε τόσο στους διάφορους χώρους εργασίας. Προσθέστε στα παραπάνω όλες τις αρρώστιες και τους θανάτους που οφείλονται στον σύγχρονο ανθυγιεινό τρόπο ζωής, στα καρκινογόνα χημικά που υπάρχουν μέσα σε όλα τα τρόφιμα, στην έλλειψη καθαρού νερού και αέρα. Θα χάσετε το μέτρημα!  

Οι αγαπητοί σας μπάτσοι σας σώζουν απ' όλα αυτά; Φυσικά όχι! Δεν τους καίγεται καρφί αν γκρεμοτσακιστείτε στην οικοδομή, αν θαφτείτε ζωντανοί στο ορυχείο, αν ακρωτηριαστείτε στη δουλειά σας ή πάθετε τροχαίο καθώς βιαζόσασταν να προλάβετε τις υποχρεώσεις σας. Και ξέρετε γιατί; Γιατί τίποτα απ' τα παραπάνω δεν είναι παράνομο. 
Αν ένας τσαντάκιας σπάσει το χέρι μιας γυναίκας προσπαθώντας να της τραβήξει την τσάντα, είναι βέβαιο ότι θα γίνει χαμός. Τα κανάλια θα βρουν θέμα να παίζουν μέρα νύχτα ενώ οι ακροδεξιοί θα έχουν μια ακόμα ευκαιρία να κερδίσουν νέους υποστηρικτές εκμεταλλευόμενοι τον τρόμο του κόσμου.  

Όμως για κάθε γυναίκα που καταλήγει τραυματισμένη στο νοσοκομείο έχοντας πέσει θύμα ληστείας υπάρχουν εκατοντάδες άλλες που βρίσκονται εκεί λόγω εργατικών ατυχημάτων, επαγγελματικών ασθενειών ή συχνά λόγω ξυλοδαρμού από το σύζυγο ή τον εραστή τους. Αλλά αυτά τα περιστατικά θάβονται γιατί είτε θεωρούνται πια ρουτίνα ή απλά δεν πουλάνε.  

Ποιος θα κάτσει να ασχοληθεί με μια εργάτρια που έχασε το χέρι της όταν αυτό πιάστηκε στην κυλιόμενη ταινία; Ποιος θα δείξει ενδιαφέρον για μια που έκαψε το χέρι της στην πρέσα στο σιδερωτήριο ή έπαθε αγκύλωση λόγω ορθοστασίας;

Αν τυχόν θίξει κάποιος τέτοια θέματα οι πάντες θα γυρίσουν να του πουν ότι είναι υπερευαίσθητος, ότι κάνει την τρίχα τριχιά κι ότι αυτά πάντα συνέβαιναν και θα συμβαίνουν.  

Κι όμως αυτά τα καθημερινά μικροπράγματα που περνούν απαρατήρητα απ' τους πιο πολλούς είναι που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής πολύ περισσότερο κι από την εγκληματικότητα. Μπορεί να μη σε χτυπήσει ποτέ κακοποιός αλλά ποιος σου εγγυάται ότι θα είσαι για πάντα υγιής κι αρτιμελής; Όλοι οι ακρωτηριασμένοι και οι ανάπηροι είναι μήπως θύματα ληστών; Ανάμεσά τους ίσως βρίσκεται ένας ελάχιστος αριθμός ατόμων που υπέστησαν βαριές σωματικές βλάβες από εγκληματική επίθεση αλλά στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι θύματα τροχαίων ατυχημάτων, εργασιακής εκμετάλλευσης ή πολέμου. Ειδικά το ξεζούμισμα και ο πόλεμος χαρίζονται απλόχερα από όλα τα κράτη του κόσμου. Τι είναι ένας εγκληματίας με στιλέτο ή πιστόλι μπροστά σε ολόκληρους στρατούς με ατομικές βόμβες και υπερόπλα στη διάθεση τους; Όλοι σας δείχνετε να το ξεχνάτε κι αντιθέτως είστε τρομοκρατημένοι με την ιδέα ότι κάποιος μπορεί να σας αρπάξει το πορτοφόλι καθώς περπατάτε ξένοιαστοι ή να σας αδειάσει το σπίτι όσο λείπετε για διακοπές.

Θέλετε λοιπόν να γεμίσετε τον τόπο με κάθε είδους μπάτσους για να είστε σίγουροι ότι κανένας δε θα βάλει χέρι στο χρήμα σας και την πολύτιμη περιουσία σας.

Τι γίνεται όμως όταν ο μεγαλύτερος ληστής αποδεικνύεται το κράτος που εσείς οι ίδιοι στηρίζετε; Πόσοι άνθρωποι έχουν χάσει τα χρήματά τους από μέλη συμμοριών και πόσοι από το κράτος και την εφορία;  

Οι πορτοφολάδες, οι τσαντάκηδες και οι διαρρήκτες έχουν ένα μικρό αριθμό θυμάτων απ' τους οποίους αφαιρούν μικροποσά γιατί τα πολλά χρήματα δε βρίσκονται ούτε στην τσάντα ούτε στο σπίτι του καθενός αλλά φυλαγμένα σε κάποια τράπεζα.

Το κράτος όμως μπορεί να χτυπήσει τους πάντες με περικοπές μισθών, συντάξεων όπως και να θεσπίσει νέους φόρους και να επιβάλει πρόστιμα. 

Κι ενώ στην περίπτωση των ληστών μπορεί κάποιος να τους αποφύγει ή να τους αντιμετωπίσει δυναμικά, αν επιχειρήσει κάτι τέτοιο με τους κρατικούς ληστές θα βρεθεί στα δικαστήρια φορτωμένος είτε με τις κατηγορίες της φοροδιαφυγής και της απάτης είτε με αυτές της επίθεσης και αντίστασης κατά της αρχής.

Όσο για τα έπιπλα και τις συσκευές του σπιτιού σας που τόσο ανησυχείτε μη σας κλέψουν, θυμηθείτε ότι με τη φτώχεια που σας έχει ζώσει έχετε αρχίσει να τα ξεπουλάτε ένα ένα μπας και πάρετε ρευστό στα χέρια. Κι αν αυτό προς το παρόν δεν έχει γίνει έχετε καιρό όταν θα ζορίσουν τα πράγματα περισσότερο.  

Γιατί κάθεστε και σκάτε για τους διαρρήκτες όταν σύντομα θα ζείτε σε σπίτια άδεια από πράγματα - αν βέβαια δε σας έχει κάνει έξωση ο σπιτονοικοκύρης σας για τα απλήρωτα νοίκια; 

Άμα σας πετάξουν στο δρόμο θα δείτε το αληθινό πρόσωπο των φίλων σας των μπάτσων μιας κι όχι μόνο θα σας έχουν ξεσπιτώσει αλλά θα σας απαγορέψουν ακόμα και το να κοιμηθείτε έξω στα παγκάκια.

Μπορεί τώρα να σας ικανοποιεί που βλέπετε την αστυνομία να κυνηγάει τους άστεγους οι οποίοι κατά τη γνώμη σας είναι σκουπίδια αλλά όταν βρεθείτε κι εσείς στην ίδια θέση τότε θα δείτε τη «γλύκα».

Τρέμετε όσο σκέφτεστε ότι μπορεί κάποιοι να απαγάγουν εσάς ή τα παιδιά σας για να ζητήσουν λύτρα αλλά ούτε που σας περνάει απ' το μυαλό ότι αυτό κάνουν καθημερινά οι προστάτες σας οι αστυνομικοί. Αρπάζουν όποιον χρωστάει και τον κλείνουν στη φυλακή μέχρι να βρουν οι συγγενείς και οι φίλοι του τα χρήματα που απαιτούνται για να τον βγάλουν έξω. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι;

Τα ΜΑΤ συλλαμβάνουν νεαρούς και παιδάκια που συμμετέχουν σε διαδηλώσεις και μετά απαιτούν απ' τους δικούς τους εξωφρενικά ποσά ως εγγύηση για αποφυλάκιση. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι; 

Οι νέοι από 18 ετών και πάνω είναι υποχρεωμένοι να παρουσιαστούν στο στρατό και να υπηρετήσουν για όσο διάστημα θα έχουν αποφασίσει οι εξουσιαστές. Αν πάνε θα γίνουν υποχείρια στην υπηρεσία αδίστακτων κακοποιών. Αν δεν πάνε θα μπλέξουν με στρατοδικεία, φυλακές και χρηματικά πρόστιμα. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι;

Κι όμως όλα αυτά τα θεωρείτε φυσιολογικά και δεν τολμάτε να πείτε κουβέντα. Ανησυχείτε για τις σπείρες εμπόρων ναρκωτικών που πλησιάζουν τα παιδιά σας στο σχολείο και τις καφετέριες αλλά δεν αναρωτιέστε καν γιατί τα παιδιά σας επιθυμούν να αγοράζουν ναρκωτικά.  

Δεν έχετε πάρει είδηση ότι τόσος κόσμος μπλέκει με αυτά λόγω των αδιεξόδων και του άγχους που προκαλεί η ζωή σε μια κοινωνία σαν τη δική μας.  

Κι όχι μόνο αυτό, θέλετε κι από πάνω να υπάρχουν παντού μπάτσοι για να φυλάνε τη νεολαία ενώ είναι γνωστό ότι οι πρεζέμποροι δρουν με την κάλυψη της αστυνομίας. Τι να πει κανείς; 

Άμα συνοψίσουμε όλα όσα απειλούν ή καταστρέφουν τη ζωή των ανθρώπων τότε θα φανεί ότι η αστυνομία όχι μόνο δεν προστατεύει απ' αυτά αλλά σε πολλές περιπτώσεις τα προκαλεί με την ίδια την παρουσία της. 

Έχουμε και λέμε λοιπόν: δολοφονίες, καρκίνοι, εργατικά ατυχήματα, τροχαία, αναπηρίες, αρρώστιες, μόλυνση του φυσικού περιβάλλοντος, φτώχεια, εξώσεις, απαγωγές, πόλεμοι και ναρκωτικά.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος δολοφόνος που υπάρχει; Ο στρατός φυσικά. Και η ύπαρξή του είναι δυνατή χάρη στη συγκρότηση του κράτους, μέρος του οποίου είναι και η αστυνομία. Άρα μπορεί η αστυνομία να σταματήσει το χειρότερο εγκληματία; Όχι! 

Ποιος σακατεύει τους εργαζόμενους; Τα άπληστα αφεντικά τους. Η εκμετάλλευση όμως είναι νόμιμη και η αστυνομία υπερασπίζει το νόμο, άρα και τα αφεντικά. 

Ποιος καταστρέφει το περιβάλλον; Το υπάρχον οικονομικό μοντέλο που οι μπάτσοι υπερασπίζουν με νύχια και με δόντια. Ποιος αρπάζει τα χρήματα και τις περιουσίες του κόσμου; Το κράτος και οι τράπεζες με τη βοήθεια πάντα της αστυνομίας. Ποιος ξεσπιτώνει τους ανθρώπους; Το σύστημα που αντιμετωπίζει την κατοικία ως εμπόρευμα αντί για ανθρώπινη ανάγκη. Τα εκτελεστικά του όργανα είναι όπως πάντα τα σώματα ασφαλείας. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος απαγωγέας; Το κράτος με τις φυλακές και στρατόπεδα του. Ο ρόλος της αστυνομίας είναι να βρίσκει συνεχώς νέα θύματα απ' τα οποία θα μαζέψουν λύτρα.
Ποιος είναι ο κυριότερος πρεζέμπορος; Το κράτος που είναι η βιτρίνα των μαφιόζων. Η αστυνομία αποτελεί το δεκανίκι τους που διασφαλίζει ότι κανένας δε θα στραφεί εναντίων τους. Επίσης χάρη στην άθλια ποιότητα ζωής στο παρόν σύστημα, η κατανάλωση των ναρκωτικών είναι δεδομένη ώστε να ξεχνάει ο κόσμος τα προβλήματα του. 

Μετά απ' όλα αυτά νομίζετε ότι θα αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή σας αν έχετε μια αστυνομοκρατούμενη κοινωνία; Κούνια που σας κούναγε! 

Όχι μόνο θα φορέσετε τη θηλιά στο λαιμό σας αλλά θα τη σφίξετε κιόλας. Κι όταν το καταλάβετε θα είναι πια πολύ αργά.  

Θα έρθει μια μέρα που θα θέλετε να διαδηλώσετε ενάντια στην υποβάθμιση της ζωής σας και δε θα μπορείτε ούτε να βγείτε απ' τα σπίτια σας γιατί κάτω θα φυλάνε οι μπάτσοι. Δε θα μπορείτε να μαζευτείτε ούτε σε μια πλατεία γιατί εκεί θα είναι τα σώματα ασφαλείας που εσείς καλούσατε όλα αυτά τα χρόνια. Και θα είναι εκεί οπλισμένοι σαν αστακοί, με διαθέσεις απόλυτα εχθρικές προς εσάς και έτοιμοι να σας ισοπεδώσουν για να προστατέψουν σαν καλά σκυλιά τα αφεντικά τους.

Θα περιμένετε μέχρι να φτάσουμε εκεί; Ξυπνήστε όσο είναι καιρός!

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 27/05/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

ΠΕΡΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Δεν υπάρχει μέρα που να μη βομβαρδιζόμαστε από ειδήσεις του αστυνομικού δελτίου είτε στην τηλεόραση είτε στις καθημερινές εφημερίδες. 

Γίνεται ένας πραγματικός καταιγισμός από ρεπορτάζ για το πόσες ληστείες, κλοπές και δολοφονίες σημειώθηκαν και που ενώ δε λείπουν και οι σχετικές συνεντεύξεις από θύματα ή συγγενείς και γείτονές τους.  

Σχεδόν οι πάντες λένε:«Φοβόμαστε να βγούμε απ' τα σπίτια μας.», «Ανησυχούμε όλη την ώρα για τα παιδιά μας. Ούτε στο φροντιστήριο δεν τα αφήνουμε να πάνε με τα πόδια.», «Δεν αισθανόμαστε ποτέ ασφαλείς, είμαστε στο έλεος των κακοποιών και το κράτος δεν κάνει τίποτα.», «Μας έχουν ξεχάσει. Που είναι η αστυνομία;» 

Όλα τα παραπάνω συνοδεύονται από ρατσιστικά σχόλια, μίσος προς τους μετανάστες και ξενοφοβικές δηλώσεις του τύπου: 

«Οι ξένοι μας ληστεύουν και μας σκοτώνουν κι εμείς τους ανεχόμαστε. Σε ποιο άλλο ευρωπαϊκό κράτος συμβαίνουν αυτά; Πρέπει να τους μαζέψουν όλους και να τους στείλουν από κει που ήρθαν. Μόνο έτσι θα ησυχάσουμε.», «Η Ελλάδα έχει καταντήσει ξέφραγο αμπέλι. Μας κουβαλήθηκε η σάρα και η μάρα και έχουμε γίνει σαν ξένοι στην ίδια μας τη χώρα. Δεν πάει άλλο. Αν δεν πάρει μέτρα η πολιτεία θα πάρουμε το νόμο στα χέρια μας.»

Η απειλή για αυτοδικία πλέον έχει γίνει πράξη όπως μαρτυρούν τα περιστατικά στον Άγιο Παντελεήμονα και σε άλλες γειτονιές του κέντρου της Αθήνας πρόσφατα.  

Οι ομάδες περιφρούρησης γειτονιάς αποτελούμενες από ακροδεξιούς και κατοίκους φιλικά προσκείμενους προς αυτούς επιτίθενται σε όποιον μοιάζει με αλλοδαπό ή φέρεται ύποπτα σύμφωνα πάντα με τα δικά τους κριτήρια.  

Το να είναι κάποιος σκουρόχρωμος, άστεγος ή απλά φτωχός θεωρείται έγκλημα που τιμωρείται με ξυλοδαρμό ή μαχαίρωμα. Οι «σωτήρες» έχουν αποθρασυνθεί τελείως βλέποντας ότι υπάρχει μια μερίδα κόσμου που υποστηρίζει τις ενέργειες τους ενώ μια ακόμα μεγαλύτερη δείχνει κάποια σχετική ανοχή. 

Μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή οι εξουσιαστές δίνουν το πράσινο φως για την κατασκευή του φράχτη στον Έβρο υποσχόμενοι στους πολίτες ότι αυτό θα κρατήσει τους «λαθρομετανάστες» έξω απ' τη χώρα και θα τους προσφέρει την πολυπόθητη ασφάλεια.

Είναι βέβαιο ότι την παρούσα περίοδο οι αντιδράσεις ενάντια στην κατασκευή του φράχτη θα είναι πολύ περιορισμένες ενώ θα δεχτούν την περιφρόνηση της πλειοψηφίας του κόσμου. 

Έτσι η εξουσιαστική κλίκα θα βγει διπλά κερδισμένη. Γιατί απ' τη μια θα γίνει το έργο χωρίς πολλά προβλήματα ενώ απ' την άλλη οι υποστηρικτές των μεταναστών και οι αντιεξουσιαστές – αναρχικοί θα βρεθούν απομονωμένοι καθώς θα έρθουν σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία που συναινεί στην κατασκευή του.  

Οι περισσότεροι άνθρωποι, χάρη στην πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί από τα Μ.Μ.Ε, νομίζουν ότι οι μετανάστες ευθύνονται για όλα τα στραβά και τ' ανάποδα σε αυτή τη χώρα και πλέον δε ντρέπονται να το πουν στα ίσια.  

Αν μέχρι πριν λίγα χρόνια αισθάνονταν κάποια συμπάθεια για τους ταλαίπωρους πρόσφυγες που έψαχναν μια καλύτερη ζωή, τώρα αυτό δεν ισχύει.  

Τα δεδομένα άλλαξαν με την αλληλεγγύη να δίνει τη θέση της στο μίσος και την ξενοφοβία. Ο κατήφορος μόλις έχει αρχίσει και αν δεν προλάβουμε να σταματήσουμε αυτές τις εξελίξεις θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά.

Όταν ο καθένας τρέμει μη τον ληστέψουν ή τον σκοτώσουν δεν έχει τη δυνατότητα να σκεφτεί ήρεμα και λογικά. Μέσα στη σύγχυση του μπορεί να γίνει έρμαιο του κάθε απατεώνα πολιτικάντη που θα του υποσχεθεί ασφάλεια. Είναι άλλωστε γνωστό ότι «μέσα στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται». 

Σε αυτή την περίπτωση το ρόλο του λύκου έχουν οι ακροδεξιές οργανώσεις που τρίβουν τα χέρια τους από ευχαρίστηση με αυτά που βλέπουν να γίνονται. Οι απόψεις τους αποκτούν μέρα με τη μέρα όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα ενώ τα μέλη τους χάνουν σιγά σιγά τη ρετσινιά του γραφικού και του νεοναζί για να αποκτήσουν το χαρακτηρισμό του πατριώτη ή του ενεργού πολίτη που θέλει να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του. 

Εκμεταλλευόμενοι λοιπόν τον τρόμο των πολιτών, σπέρνουν το μίσος για τους φτωχούς και τους εξαθλιωμένους που συνήθως τυχαίνει να είναι αλλοδαποί.

Αυτό βέβαια επεκτείνεται και στους ντόπιους. Οποιοσδήποτε θεωρείται εγκληματίας μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Ένας γνωστός μου είχε διηγηθεί ένα περιστατικό όπου προσέβαλλαν άσχημα τον ίδιο και τους φίλους του. Είχε βγει για καφέ με την παρέα του και κατά το βραδάκι καθώς περπατούσαν στο δρόμο σταμάτησαν να δουν τα αμάξια που πωλούνταν σε μια μάντρα αυτοκινήτων. Ένας απ' τους φίλους του σκεφτόταν να πάρει ένα μεταχειρισμένο γιατί είχε βαρεθεί να πηγαίνει στη δουλειά με το παπάκι και να γίνεται μουσκίδι κάθε φορά που έβρεχε. Έτσι όπως στέκονταν έξω απ' το συρματόπλεγμα της μάντρας και έδειχναν με το δάχτυλο τα διάφορα μοντέλα για να συζητήσουν ποιο είναι το καλύτερο ήρθε και τους βρήκε ο ιδιοκτήτης του χώρου συνοδευόμενος από έναν φύλακα. Τους ρώτησε τι δουλειά είχαν εκεί και δεν πείστηκε όταν του απάντησαν ότι απλά κοιτούσαν. Τους είπε κατάμουτρα ότι τους θεωρεί συμμορία που σχεδίαζε να τον ληστέψει και ότι μελετούσαν τα κατατόπια γι' αυτό τους απείλησε ότι θα καλέσει την αστυνομία αν δεν του έδειχναν αμέσως τις ταυτότητες τους. Αφού λοιπόν κράτησε τα στοιχεία τους τους είπε ότι θα θεωρηθούν υπεύθυνοι αν συμβεί οτιδήποτε στην επιχείρηση του! Η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο! Το δίδαγμα της παραπάνω ιστορίας; Αν πηγαίνεις πεζός και δεν σου τρέχουν τα λεφτά απ' τα μπατζάκια απαγορεύεται ακόμα και να κοιτάς τα εμπορεύματα αλλιώς θα θεωρηθείς υποψήφιος κλέφτης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν κάποιος με χρήματα πήγαινε στη μάντρα, ο γλοιώδης ιδιοκτήτης της θα του έκανε τεμενάδες. 

Σε μια κοινωνία όπου ο καθένας βλέπει τον άλλο ως εν δυνάμει εχθρό του δεν είναι καθόλου περίεργο που τον πρώτο λόγο έχει η αστυνομία. Η καχυποψία το μόνο που κάνει είναι να δηλητηριάζει τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους. 

Αν δεν υπάρχει καμία εμπιστοσύνη, η συνεργασία καθίσταται εντελώς αδύνατη και έτσι δε γίνεται να προχωρήσουμε στη δημιουργία μιας αρμονικής, ανεξούσιας κοινωνίας. Γι' αυτό λοιπόν αν στην παρούσα φάση γίνει μια εξέγερση, όχι μόνο θα πνιγεί στο αίμα αλλά θα φέρει στην εξουσία τα φασιστοειδή και επίσημα.

Όλος αυτός ο κόσμος που διψάει για ασφάλεια, μισεί θανάσιμα τους φτωχούς, τους άστεγους, τους μικροπωλητές χωρίς άδεια, τους αφρικανούς με τα αντεγραμμένα CD και τους νεαρούς που έχουν αντισυμβατική εμφάνιση.  

Θεωρούν τα παραπάνω άτομα σκουπίδια που βρομίζουν τις γειτονιές τους και έχουν την απαίτηση να έρχεται η δημοτική αστυνομία και οι ομάδες Δέλτα και ΔΙΑΣ για να τους διώχνουν ή ακόμα και να τους συλλαμβάνουν. Με άλλα λόγια κοιτούν το δέντρο και χάνουν το δάσος.

Πως είναι δυνατόν να αισθάνονται ότι απειλούνται από κάτι τέτοια άτομα τη στιγμή που οι χειρότεροι εγκληματίες – το κράτος και τα αφεντικά δηλαδή – αλωνίζουν ελεύθερα και καταστρέφουν τις ζωές όλων στο πέρασμά τους; Πόσο επικίνδυνος δηλαδή είναι ένας άστεγος που κοιμάται σε παγκάκι ή χαρτοκούτι και τρώει απ' τα σκουπίδια ή ζητιανεύει πενταροδεκάρες απ' τους περαστικούς; Είναι πιο επικίνδυνος από τα καθάρματα που ζουν σε βιλάρες και η μόνη τους έννοια είναι το πως θα σε ληστέψουν νόμιμα κόβοντας σου το μισθό, τη σύνταξη ή θεσπίζοντας νέους φόρους;  
Οι άνθρωποι θα έπρεπε να βλέπουν πιο μακριά και να αναζητούν τις ρίζες των προβλημάτων αντί να ασχολούνται με τα συμπτώματα τους.  

Ο καθένας μας μπορεί κάποια στιγμή να βρεθεί στη θέση του άστεγου ή να αναγκαστεί να πουλάει πράγματα παράνομα για να επιβιώσει. Άλλωστε αρκεί μόνο μια απόλυση για να χάσει κάποιος τη στέγη του και την αξιοπρέπεια του. Ακόμα όμως κι αν έχει ιδιόκτητη κατοικία κινδυνεύει εξαιτίας των τραπεζών και των δανείων που έχει πάρει.  

Δε θέλω να ισχυριστώ ότι δεν υπάρχει εγκληματικότητα. Υπάρχει και μάλιστα ιδιαίτερα έντονη. Αλλά αυτή προέρχεται κατά κύριο λόγο από τις διάφορες μαφίες που δρουν με τις πλάτες του κράτους.  

Το εμπόριο όπλων, ναρκωτικών και λευκής σαρκός δε μπορεί να γίνει από μεμονωμένα άτομα. Πίσω απ' αυτό υπάρχει ένα ολόκληρο κύκλωμα με παρακλάδια σε όλο τον κόσμο και στο οποίο εμπλέκονται πολλοί επιχειρηματίες, πολιτικοί, στρατιωτικοί και αστυνομικοί. Όλοι αυτοί δηλαδή που διαμαρτύρονται πρώτοι και καλύτεροι ότι γεμίσαμε κακοποιούς. Τι ειρωνεία!

Και μάλιστα έχουν το θράσος να ισχυρίζονται ότι θα μας προσφέρουν ασφάλεια αν τους στηρίξουμε. Ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαν να μας σώσουν από τις μαφίες θα ήταν να αυτοκτονήσουν! Αφού εξουσία και μαφία είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Βέβαια εδώ μπορεί να ρωτήσει κάποιος «Τι να κάνουμε με τους κλέφτες και τους ληστές; Δεν είναι όλοι μαφιόζοι.» αλλά συχνά αυτό δεν ισχύει γιατί συνήθως όσοι κλέβουν αυτοκίνητα ή ληστεύουν κοσμηματοπωλεία και προποτζίδικα ανήκουν σε κάποια μικρή ή μεγάλη συμμορία απ' αυτές που διακινούν όπλα, ναρκωτικά και πόρνες. Δεν πρόκειται απαραίτητα για κάποια μεμονωμένα άτομα που προβαίνουν σε τέτοιου είδους πράξεις λόγω οικονομικών δυσκολιών. Ο επαγγελματισμός με τον οποίο δρουν καθώς και η απόλυτη περιφρόνηση τους για την ανθρώπινη ζωή μαρτυρούν άτομα με εμπειρία στο χώρου του εγκλήματος που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με έναν κοινό ερασιτέχνη μικροκακοποιό. Σε πολλές περιπτώσεις μπράβοι, νταβατζήδες, συμμορίτες και μέλη ακροδεξιών οργανώσεων, μπάτσοι και πολιτικοί συνεργάζονται με τον καλύτερο τρόπο μεταξύ τους.
Όσοι επιτρέπουν στους μπάτσους και τους ακροδεξιούς συνεργάτες τους να περιφρουρούν τις γειτονιές τους ή ακόμα χειρότερα τους φέρνουν οι ίδιοι εκεί θα πρέπει να το ξανασκεφτούν σοβαρά. Νομίζουν ότι προστατεύονται διώχνοντας από τους δρόμους διάφορους φτωχοδιάβολους οι οποίοι είναι σχετικά ακίνδυνοι ενώ παράλληλα ανοίγουν την πόρτα στους σκληρότερους κακοποιούς που υπάρχουν - δηλαδή στους παρακρατικούς, τους μπάτσους και τους μαφιόζους προστατευόμενους τους.  

Το σίγουρο είναι ότι για όσο υπάρχει καπιταλισμός και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθεί η εγκληματικότητα ούτε φυσικά να υπάρξει ασφάλεια. Όποιος υπόσχεται ασφάλεια μέσα στο υπάρχον σύστημα δε μπορεί παρά να είναι ψεύτης.

 Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 23/05/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com