ΚΑΜΕΡΕΣ–ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ, ΠΑΝΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ... ΚΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗ ΛΕΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Ορίστε λοιπόν,οι φωστήρες που εξουσιάζουν τον τόπο βρήκαν τη λύση για το πρόβλημα της εγκληματικότητας.Τοποθετώντας παντού κάμερες και μπάτσους προσπαθούν να ικανοποιήσουν τη μερίδα των πολιτών που ζητά περισσότερη ασφάλεια.Έχουν την ψευδαίσθηση ότι με τον τρόπο αυτό θα μειωθούν οι κλοπές και οι ληστείες τη στιγμή που βασιλεύει παντού η εξαθλίωση.

Όμως ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι η έξαρση της εγκληματικότητας οφείλεται στην αυξανόμενη φτώχεια και την ανεργία που οδηγούν πολλά άτομα στο έγκλημα προκειμένου να επιβιώσουν.

Οι χαρακτηριζόμενοι αιμοδιψείς εγκληματίες συνήθως είναι θύματα της απάνθρωπης κοινωνίας των ανισοτήτων στην οποία ζούμε.Κανείς δε γίνεται κλέφτης ή ληστής για διασκέδαση.Όταν όμως ο λαός απαιτεί αυξήσεις στους μισθούς και οικονομική στήριξη για τους φτωχούς και τους άνεργους,οι εξουσιαστές ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν χρήματα.
Αν όμως δεν υπάρχουν χρήματα για το λαό τότε πως γίνεται να ξοδεύονται τεράστια ποσά για την αγορά καμερών και αστυνομικού εξοπλισμού,τη μισθοδοσία μπάτσων και ειδικών φρουρών;Ενώ δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή για τον κόσμο,το χρήμα ρέει άφθονο όταν είναι να βάλουν κάμερες πάνω απ' τα κεφάλια μας για να μετατρέψουν την καθημερινή μας ζωή σε big brother. Επίσης πάντα υπάρχει χρήμα για να πληρωθούν οι άνδρες των ΜΑΤ που θα μας λούσουν με χημικά και θα μας σπάσουν στο ξύλο αν τολμήσουμε να αντιδράσουμε ενάντια στην υποβάθμιση των ζωών μας.Τελικά για πόσο ηλίθιους μας περνάνε;
Το κράτος χρησιμοποιεί τα χρήματα απ' τους φόρους μας για να μας υποδουλώνει και να καταπνίγει κάθε διαμαρτυρία μας.Οι χειρότεροι κλέφτες και ληστές είναι οι ίδιοι οι εξουσιαστές και ο μεγαλύτερος φόβος των εκμεταλλευτών είναι μήπως μια μέρα ξυπνήσουν τα κορόιδα και ξεσηκωθούν εναντίον τους.

Γι' αυτό οι κάμερες και η αστυνομία έχουν ως στόχο να τρομοκρατούν τον καθένα μας και να του θυμίζουν ότι κάθε κίνησή του καταγράφεται. Έτσι όποιος τολμήσει να εξεγερθεί ενάντια στην καταπίεση και την αδικία θα μπορεί να συλληφθεί ανά πάσα στιγμή χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία και να τιμωρηθεί σκληρά για παραδειγματισμό.

Με πρόσχημα λοιπόν την αύξηση της εγκληματικότητας,η εξουσία ετοιμάζει μια εκμοντερνισμένη δικτατορία πολύ χειρότερη από αυτές του παρελθόντος καθώς πλέον θα μας παρακολουθούν μέρα και νύχτα τι λέμε και τι κάνουμε.
Θα πέσουμε στην παγίδα τους;Κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος οφείλει να αγωνιστεί ενάντια σε κάθε περιορισμό των ελευθεριών του και ενάντια σε κάθε καταπιεστή έχοντας ως τελικό του στόχο την πλήρη κοινωνική απελευθέρωση στο μέλλον.

       ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ!

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 1/04/2011στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Η οικονομική ανάπτυξη είναι καλή μόνο για τα αφεντικά!

Πολύς λόγος γίνεται τους τελευταίους μήνες για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και οι πολιτικοί αναλυτές μας έχουν κυριολεκτικά ζαλίσει προσπαθώντας να μας πείσουν ότι με τα δάνεια των Τροϊκανών η Ελλάδα θα μπει στο σωστό δρόμο, ότι

θα γίνει ανταγωνιστική και ότι θα ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα κτλ. Από κοντά πολλοί καταπιεσμένοι έχουν τσιμπήσει στην προπαγάνδα των αρπακτικών με τις γραβάτες και τα κοστούμια αισθανόμενοι ντροπή για τον εαυτό τους και λέγοντας

πράγματα του τύπου «καλά να πάθουμε, εμείς οι Έλληνες είμαστε κοπρίτες και κάποια στιγμή έπρεπε να τελειώσει το παραμύθι, ας δουλέψουμε και λίγο» , «οι δημόσιοι υπάλληλοι φταίνε που πιάσαμε πάτο, τους αξίζει που θα βγουν στην εφεδρεία, ας πάνε να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα μπας κι αρχίσουμε να παράγουμε τίποτα» , «οι Ευρωπαίοι μας θεωρούν άχρηστους και ζητιάνους, καιρός να τους βάλουμε τα γυαλιά, άμα βάλουμε τα δυνατά μας θα γίνουμε κι εμείς πολύ ανταγωνιστικοί».

Μ' αυτά και μ' αυτά ετοιμάζεται ο δρόμος για το ξεζούμισμα των εκμεταλλευομένων μέχρι τελικής πτώσεως και μάλιστα με ανοχή των ιδίων. Τα αφεντικά περιμένουν την ώρα και τη στιγμή που θα σκύψουμε δουλικά το κεφάλι έχοντας φτάσει πια στο αμήν λόγω της εξαθλίωσης και θα τους πούμε «Συγνώμη που τόσα χρόνια ήμασταν αχάριστοι και θέλαμε όλο και μεγαλύτερους μισθούς για λιγότερη εργασία. Δε θα ξανασυμβεί. Από δω και μπρος δε θα δουλεύουμε για να ζούμε αλλά θα ζούμε για να δουλεύουμε. Σκοπός της ζωής μας θα είναι να αυξάνουμε τον πλούτο

σας και να στηρίζουμε την εθνική οικονομία.»

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα υπάρξουν επενδύσεις στον ελλαδικό χώρο μέσα στο επόμενο διάστημα. Οι βιομήχανοι δεν πρόκειται να χάσουν την ευκαιρία να εκμεταλλευθούν το πάμφθηνο εργατικό δυναμικό που θα σφάζεται για μια οποιαδήποτε θέση εργασίας. Άλλωστε οι λεγόμενες κρίσεις του καπιταλιστικού συστήματος προκαλούνται σκόπιμα ώστε να μπουν στη θέση τους οι υπήκοοι που είχαν σηκώσει κεφάλι και είχαν υπερβολικές απαιτήσεις ξεχνώντας ποιος είναι το

αφεντικό σε αυτή την κοινωνία. Όταν το κεφάλαιο βλέπει ότι απειλείται δε διστάζει να τρίξει τα δόντια σε όσους προσπαθούν να του πάνε κόντρα.

Μέσω της δημιουργίας κρίσεων στέλνεται σε όλους το μήνυμα ότι αν δεν τους αρέσει η τωρινή κατάσταση καλά θα κάνουν να το βουλώσουν και να συμμορφωθούν γιατί υπάρχουν και χειρότερα. Όταν λοιπόν επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή υποταγή, τα κάθε είδους αφεντικά θα έχουν το ελεύθερο να κάνουν ότι τους καπνίσει χωρίς να ανησυχούν για τυχόν λαϊκές αντιδράσεις. Ποιος θα κάνει θέμα για παράδειγμα πόσο ανθυγιεινά είναι τα εργοστάσια και οι βιομηχανικές ζώνες μέσα σε σε κατοικημένες περιοχές όταν οι εξαθλιωμένοι κάτοικοι θα βλέπουν ως ευλογία το ότι χάρη σ' αυτά έχουν ένα μεροκάματο και ένα κομμάτι ψωμί; Ποιος θα γκρινιάξει

για τις γελοίες αμοιβές των εργαζομένων και τις απλήρωτες υπερωρίες όταν θα υπάρχουν τεράστιες στρατιές ανέργων που θα ζηλεύουν όποιον έχει έστω και μια άθλια δουλίτσα; 
Ποιος θα αντιδράσει σε περίπτωση που εφαρμοστεί το σύστημα που ισχύει σε τριτοκοσμικές χώρες όπου οι εργοδότες δεν πληρώνουν σε χρήμα αλλά δίνουν απλώς κουπόνια σίτισης στο προσωπικό τους; Σχεδόν κανένας αφού παντού θα υπάρχουν πεινασμένοι που θα έκαναν κάθε είδους συμβιβασμούς για να μην πεθάνουν απ' την πείνα.

Είναι τεράστιο ψέμα το ότι η οικονομική ανάπτυξη φέρνει ευημερία σε όλους και ανεβάζει το βιωτικό τους επίπεδο και είναι τουλάχιστον βλακώδες να υποστηρίζουν κάτι τέτοιο οι καταπιεσμένοι. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Αυτό που κάνει η οικονομική ανάπτυξη είναι να εκτοξεύει στα ύψη τα κέρδη των αφεντικών, να εντατικοποιεί την εργασία σε βαθμό που καταστρέφεται ολοκληρωτικά η ζωή και η υγεία των εργατών, να προκαλεί τεράστιες οικολογικές καταστροφές και να φέρνει

μαζί της τον περιορισμό των ατομικών ελευθεριών και διάφορες χούντες. Κάτι τέτοιο φυσικά απέχει πολύ απ' το να ονομαστεί ευημερία. 
Μπορεί οι πάντες να μιλούν με θαυμασμό για την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας αλλά πόσοι ζηλεύουν τη ζωή των Κινέζων εργατών; Στην πλειοψηφία τους ζουν σε βρωμερές πόλεις όπου δε μπορείς να αναπνεύσεις ή να δεις το διπλανό σου απ' τα καυσαέρια των εργοστασίων και των οχημάτων, στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο σαν σαρδέλες και περνώντας το μισό και βάλε της μέρας τους δουλεύοντας στα χειρότερα πόστα όπου θερίζουν τα εργατικά ατυχήματα. Τα άλλοτε πανέμορφα φυσικά τοπία της χώρας τους έχουν μεταβληθεί σε απέραντες χωματερές και οι ασθένειες που προκαλούνται απ' τη μόλυνση δίνουν και παίρνουν. 
Συν τοις άλλοις, οι όποιες αντιδράσεις ενάντια στους κρατικούς σχεδιασμούς και τις επιθυμίες των εργοδοτών αντιμετωπίζονται ως εσχάτη προδοσία και συντρίβονται ανελέητα ενώ οι πρωταίτιοι τους τιμωρούνται παραδειγματικά ώστε να μην τολμήσει κανένας να ακολουθήσει το παράδειγμα τους.

Γιατί αν το κράτος δεν προστατέψει με νύχια και με δόντια τα κέρδη των επιχειρηματιών και των επενδυτών τότε αυτοί θα μεταφέρουν αλλού τα εργοστάσια και τα κεφάλαια τους. Ορίστε λοιπόν ποια είναι στην πράξη τα «καλά» της επιχειρηματικότητας και του ανταγωνισμού. Επιθυμείτε μήπως να τα γευτείτε;

Όσο η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου θα υποφέρει απ' την εξοντωτική εργασία και τις αρρώστιες, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, την περιβαλλοντική καταστροφή και τις χούντες – προστάτες των συμφερόντων του κεφαλαίου, μια μικρή μειοψηφία εκμεταλλευτών θα απολαμβάνει χάρη στον πλούτο που κατέχει την ησυχία της, τον καθαρό αέρα και την ποιοτική τροφή στους ελάχιστους αμόλυντους, παρθένους φυσικούς παραδείσους που θα έχουν απομείνει στη γη και θα γλεντάει εις υγείαν των κορόιδων. Αν αυτό σας ικανοποιεί συνεχίστε να είστε οι δούλοι που ήδη είστε, αν πάλι όχι καιρός να δείτε τι θα κάνετε για να ανατραπεί επιτέλους αυτό το απαίσιο σκηνικό.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 16/12/2011στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Απαράδεκτοι γονείς

Πριν λίγα χρόνια που έμενα στην Αθήνα είχα πάει σε μια πορεία οργανωμένη από το Antifa. Εκεί λοιπόν σε κάποια φάση που κατεβαίναμε την Πατησίων πρόσεξα το εξής : Ένα ζευγάρι με το παιδί τους ( ένα αγοράκι των πρώτων τάξεων του Δημοτικού πιθανότατα ) ήταν στο πεζοδρόμιο και χάζευαν τις βιτρίνες των μαγαζιών την ώρα που δίπλα περνούσε η πορεία. Εκείνη τη στιγμή αρχίσαμε να φωνάζουμε τα συνθήματα ''ΟΥΤΕ ΣΥΝΟΡΑ ΟΥΤΕ ΣΤΡΑΤΟΙ , ΜΟΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΗ'' και ''ΚΑΤΩ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ , ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΟΒΙΔΕΣ'' ενώ έπεσαν και τα σχετικά τρικάκια. Το αγοράκι κοιτούσε με έκπληξη προς το μέρος μας και έκανε να μαζέψει ένα απ' τα τρικάκια που είχαν πέσει κοντά του. Ο πατέρας του αντιλαμβανόμενος τι γινόταν, πήγε δίπλα του και αφού του έστρεψε το πρόσωπο αλλού για να μη βλέπει πλέον την πορεία, μάζεψε τη γυναίκα του και χάθηκαν σε ένα στενό τραβολογώντας το παιδί τους.

Η όλη στάση τους μου δημιούργησε ερωτηματικά. Τι ήταν αυτό που τους πείραξε τόσο πολύ και έφυγαν άρον άρον; Στο κάτω κάτω ούτε πέτρες ούτε μολότοφ έπεφταν για να πει κανείς ότι ήθελαν να προστατέψουν το παιδί τους παίρνοντας το μακριά απ' το πεδίο συγκρούσεων. 

Προφανώς το πρόβλημά τους ήταν μη δει το παιδί τους την πορεία και επηρεαστεί από ακραίες – κατά τη γνώμη τους - απόψεις.

Είναι βέβαιο ότι οι συγκεκριμένοι γονείς είναι απ' αυτούς που γεμίζουν τα μυαλά των παιδιών τους με εθνικιστικές – φασιστικές μπούρδες του τύπου : ''οι ξένοι είναι κακοί και εγκληματίες που θέλουν να καταστρέψουν την Ελλάδα μας'' , ''οι Τούρκοι θέλουν να μας κατακτήσουν και γι' αυτό χρειαζόμαστε έναν πανίσχυρο στρατό να φυλάει τα σύνορά μας'' , ''οι Έλληνες είναι ανώτεροι απ' όλους γιατί όταν έχτιζαν Παρθενώνες οι άλλοι ζούσαν στα σπήλαια'' κτλ.

Το να ακούσει το παιδί τη διαφορετική άποψη θα ήταν γι' αυτούς μεγάλη συμφορά καθώς μετά θα υπήρχε περίπτωση να αναρωτηθεί πάνω σε όσα του είχαν διδάξει και ίσως ακόμα να άλλαζε γνώμη. 

Έτσι για να βγουν απ' τη δύσκολη θέση απλώς το έβαλαν στα πόδια και στέρησαν απ' το γιο τους την ευκαιρία να μάθει σε μικρή ηλικία πόσο εγκληματικός είναι ο εθνικισμός και ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός όλων των λαών.

Με αυτή τους την πράξη οι εν λόγω γονείς έδειξαν τι μέλλον ονειρεύονται για το γιο τους. Να παραδώσουν στην κοινωνία έναν ακόμα μαλάκα που θα κάθεται να τον ξεζουμίζουν τα αφεντικά του αδιαμαρτύρητα γιατί θα είναι περήφανος που βοηθάει την Ελληνική οικονομία να πάει μπροστά.  
Έναν ανεγκέφαλο που θα κατηγορεί τους ξένους για όλα του τα προβλήματα και σε περίπτωση πολέμου θα δώσει μέχρι και τη ζωή του για να προστατεύσει τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών του τα οποία κρύβονται πίσω απ' τη λέξη ''πατρίδα''.  
Για τέτοιους γονείς το ενδεχόμενο να γίνει το παιδί τους ένας αντιρρησίας συνείδησης, ένας αντιεξουσιαστής είναι κάτι τόσο τρομακτικό που θα προτιμούσαν αντί γι' αυτό να έχουν στο σπίτι τους ένα φασίστα, στρατόκαυλο που θα επιστρέψει απ' τον πόλεμο είτε ως θριαμβευτής έχοντας σφάξει χιλιάδες ανθρώπους είτε ως ένα διαμελισμένο απ' τις οβίδες πτώμα μέσα σε ένα φέρετρο στολισμένο με τη γαλανόλευκη.   
Τέτοια άτομα μπορεί κανείς να τα βρει γύρω του πολύ εύκολα. Γεμίζουν κατά χιλιάδες τις πλατείες στις εθνικές εορτές και τις παρελάσεις, ενώ τρέχουν με τις φωτογραφικές μηχανές να αποθανατίσουν τους φαντάρους – γιους τους κατά την ορκωμοσία τους δηλώνοντας μάλιστα με καμάρι ότι για κάτι τέτοιες στιγμές ζουν. 

Αν θέλουμε μια καλύτερη ζωή χωρίς πολέμους, πατρίδες και σύνορα, στο χέρι μας είναι να αγωνιστούμε για να εξαλείψουμε αυτή την πανούκλα.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 23/03/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

ΜΑΘΗΜΑ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ!

Έχετε την απορία πως και γιατί διαδίδονται τόσο εύκολα οι εθνικιστικές ιδέες;

Το σχολείο ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό όπως θα φανεί από την παρακάτω ιστορία.Το συγκεκριμένο περιστατικό είχε συμβεί πριν από χρόνια σε δημοτικό σχολείο μιας επαρχιακής κωμόπολης.

Ένας δάσκαλος της έκτης τάξης έφερε μαζί του στο μάθημα της ιστορίας μερικές φωτογραφίες που είχε τραβήξει φίλος του κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στην Κωνσταντινούπολη. Οι περισσότερες απ' αυτές έδειχναν την Αγία Σοφία.

Χωρίς λοιπόν να χάσει χρόνο ο δάσκαλος άρχισε και τις πέρναγε από θρανίο σε θρανίο και αφού τις είχαν δει όλοι-ες οι μαθητές-ριες ξέσπασε σε ένα εθνικιστικό-φασιστικό παραλήρημα. Αφορμή υπήρξε η ερώτηση ενός μαθητή του που απόρησε γιατί δεν είχε πάει μαζί με το φίλο του ώστε να θαυμάσει τα μνημεία από κοντά.

Τότε του απάντησε ο δάσκαλος :

« Πολύ θα το ήθελα αλλά δεν αντέχω. Τρελαίνομαι στην ιδέα και μόνο ότι αυτά ήταν κάποτε δικά μας και τώρα ανήκουν σε άλλους. Τι να πάω να δω; Τους βρωμότουρκους που μαγαρίζουν το σπουδαιότερο μνημείο της χριστιανοσύνης; Αυτοί οι άνθρωποι – με συγχωρείτε, ο θεός να τους κάνει ανθρώπους γιατί για ζώα, για παλιόσκυλα πρόκειται – βρομίζουν την Αγία Σοφία και μόνο που περπατούν κι ανασαίνουν δίπλα της.

Έτσι και ήμουν εκεί θα με έπιανε αμόκ,δε θα κρατιόμουν και θα είχα καρυδώσει όποιον έβλεπα μπροστά μου. Γιατί αυτό τους αξίζει. Είναι ο πιο απαίσιος λαός σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι υπόλοιποι όλο και κάτι έχουν προσφέρει αλλά οι Τούρκοι;Τι να θαυμάσουμε από δαύτους;Τη βαρβαρότητα τους,την αμορφωσιά τους; Κάτι παραπάνω ξέρανε οι αγωνιστές του 1821 και φώναζαν “Τούρκος μη μείνει στο Μοριά, μηδέ στον κόσμο όλο”. Είχαν απόλυτο δίκιο. Όσο υπάρχουν δε θα έχουμε ποτέ την ησυχία μας. Δε θα ησυχάσουν ποτέ τους αν δε μας ξανακατακτήσουν. Κι εμείς τι κάνουμε; Κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου και νομίζουμε ότι όλα τα προβλήματα θα λυθούν μέσω της διπλωματίας και του διαλόγου. Κουραφέξαλα!

Στρατό χρειαζόμαστε να φυλάμε τα σύνορά μας γιατί έχουμε γίνει μπάτε σκύλοι αλέστε. Θα μας κάνουν καμιά ώρα οι Τουρκαλάδες ντου και δε θα πάρουμε χαμπάρι. Έχει γεμίσει όλη η Θράκη μουσουλμάνους και οι Έλληνες είναι είδος υπό εξαφάνιση. Ποιος θα σταματήσει μια επικείμενη εισβολή; Αυτοί οι προδότες; Τι τους θέλουμε και τους ανεχόμαστε μέσα στη χώρα μας; Θα έπρεπε να έχουμε πιο αυστηρούς νόμους που να λένε “Έλα εδώ κύριε, δεν πιστεύεις στο Χριστό; Δε μιλάς ελληνικά; Τότε τι δουλειά έχεις εδώ; Δρόμο! Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!”.

Αλλά όχι, εμείς δε θέλουμε να μας αποκαλούν ρατσιστές,γι' αυτό προτιμούμε να είμαστε πολιτισμένοι μαλάκες, Ευρωπαίοι και καλά! Έτσι και τολμήσει κανείς να πει τα πράγματα με το όνομά τους ορμάν όλοι πάνω του σαν τις ύαινες να τον κατασπαράξουν. Φοβάται πια κανείς να πει ότι είναι πατριώτης! Βγαίνει ο όχλος και κραυγάζει “φασίστας”!Αν είναι δυνατόν!Πως να πάμε έτσι μπροστά σα χώρα; Ανάθεμα και στους κερατάδες τους πολιτικούς που μας κυβερνούν! Όλοι τους πουλημένοι είναι. Μαριονέτες των Αμερικάνων! Αν είχαμε έναν ηγέτη της προκοπής θα μπορούσαμε να γίνουμε υπερδύναμη όπως ήμασταν κάποτε.

Θα είχαμε την Πόλη για πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Αλλά που θα πάει, κάποια στιγμή θα το πετύχουμε κι αυτό. Πάλι με χρόνια με καιρούς,πάλι δικά μας θα 'ναι. Έχουμε το θεό με το μέρος μας! Και θα τελειώσουμε μια και καλή με τον εφιάλτη της Τουρκίας.Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.Ο Μέγας Αλέξανδρος έγινε τόσο σπουδαίος επειδή αντί να περιμένει να του επιτεθούν οι Πέρσες πήγε αυτός και τους έκανε πρώτος επίθεση και τους ισοπέδωσε. Αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς. »

Σε εκείνο το σημείο τον διέκοψε ένας μαθητής ρωτώντας τον:« Μα πως γίνεται να κάνουμε επίθεση στην Τουρκία κύριε; Είμαστε τρεις κι ο κούκος! Θα μας κάνουν με τα κρεμμυδάκια! »

Τότε πήρε την εξής απάντηση απ' το δάσκαλο:

«Εμείς οι Έλληνες παιδί μου έχουμε τεράστιες δυνατότητες αρκεί να πιστέψουμε στο έθνος μας.Οι Έλληνες δεν πολεμούν μόνο με τα όπλα αλλά και με την ψυχή τους γιαυτό είναι ανίκητοι.

Όταν ξεκίνησε η επανάσταση το 1821 κανένας ξένος δεν πίστευε ότι μια χούφτα άνθρωποι θα ξεφτίλιζαν την παντοδύναμη Οθωμανική αυτοκρατορία αλλά να που έγινε τελικά!Βέβαια χρειάζεται και η σωστή προετοιμασία. Δε μπορούμε να πάμε έτσι ξεκάρφωτα.

Σε αυτό το σημείο να πω δυο λόγια στα κορίτσια. Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε πληθυσμό. Από εσάς εξαρτάται το μέλλον της πατρίδας γιατί έχουμε καταντήσει χώρα γέρων. Άμα κάνετε από 2 παιδιά η καθεμία δεν προσφέρετε τίποτα γιατί δεν αυξάνει έτσι ο πληθυσμός. Οι σωστές πατριώτισσες κάνουν 3,4,5 όσα μπορεί η καθεμία τελοσπάντων. Εγώ ο ίδιος είμαι πολύτεκνος.

Πρέπει να είστε προσεκτικές, μην παρασυρθείτε από τις φεμινιστικές αηδίες. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό από την πατρίδα και τη μητρότητα.Όλες αυτές που μισούν το θεσμό του γάμου και την οικογένεια είναι προδότριες. Θέλουν να σπείρουν τη διχόνοια ανάμεσά μας και να αφανίσουν τη φυλή μας. Οι εχθροί μας τρίβουν τα χέρια τους από ευχαρίστηση όταν βλέπουν ότι μειωνόμαστε γιατί έτσι θα μπορούν να μας κάνουν ό,τι θέλουν. Και εμείς θα τους κάνουμε τη χάρη;

Όσο για τους άλλους τους ξεφτιλισμένους τους αναρχικούς τι να πω; Πάνε και καίνε τη σημαία της πατρίδας μας για μαγκιά. Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Χύθηκε τόσο αίμα για να ελευθερώσουμε την πατρίδα μας και αυτοί οι ανιστόρητοι πετάνε τους αγώνες του έθνους μας στα σκουπίδια.

Αν ο Κολοκοτρώνης ήξερε ότι θα καταντούσαμε κάποτε έτσι σιγά μην έκανε τον κόπο να ελευθερώσει τον τόπο μας.Α ρε ξύλο που θέλουν μερικοί μερικοί! Γονείς δεν έχουν αυτοί οι αλήτες να τους μαζέψουν;Έτσι και μάθαινα ότι ο γιος μου συμμετέχει σε τέτοιους βανδαλισμούς ή θα καλούσα την αστυνομία να τον μαζέψει ή θα 'παιρνα την καραμπίνα να λύσω το πρόβλημα οριστικά. Χίλιες φορές καλύτερα να έμενα χωρίς γιο παρά να έχω στο σπίτι μου ένα τσογλάνι! Ξέχασα να σας πω ότι έχουμε και μια νέα μόδα.Να μην πηγαίνουν κάποιοι στο στρατό! Άκουσον άκουσον! Ο ένας το σκάει το εξωτερικό δήθεν για σπουδές και ξεχνάει να γυρίσει πίσω, ο άλλος λαδώνει για να πάρει απαλλαγή ή και απολυτήριο ακόμα ενώ άλλοι αρνούνται να υπηρετήσουν για λόγους συνείδησης. Που πάει ο κόσμος!

Η δικαιοσύνη πρέπει να εξαντλεί την αυστηρότητα της σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις γιατί άμα μιμηθούν κι άλλοι το παράδειγμα αυτών των ατόμων καήκαμε! Ποιος θα πηγαίνει μετά στο στρατό; Κανένας!

Λένε ότι αγωνίζονται για την ειρήνη αλλά εμένα δε με πείθουν. Δειλοί και τεμπέληδες μου φαίνονται περισσότερο παρά κάτι άλλο.Σίγουρα θα είναι από εκείνα τα μαμμόθρεφτα που περιμένουν να τους μαγειρεύουν οι μανάδες τους και να τους πλένουν τα σώβρακα. Έτσι και παν στο στρατό θα αρρωστήσουν απ' την πρώτη ώρα,θα πάθουν σύνδρομο στέρησης μακριά απ' το σπίτι και τη μαμά!».

Κάπου εδώ τέλειωσε κι ο εθνικιστικός-φασιστικός μονόλογος του συγκεκριμένου δασκάλου αφού είχε χυθεί αρκετό δηλητήριο στις ψυχές παιδιών σε ευαίσθητη ηλικία, παιδιών που μόλις τότε σχημάτιζαν τις απόψεις τους για την κοινωνία που ζούσαν. Η παροιμία « με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις » βγαίνει απόλυτα σωστή ειδικά αν δεν υπάρχει δυνατότητα να ακουστεί και η διαφορετική άποψη, κάτι που είναι συνηθισμένο στον κλειστό μικρόκοσμο της επαρχίας. Μετά απ' αυτό πως να μη γίνει κανείς φασισταριό;

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 11/04/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Για τα πρόσφατα γεγονότα στο Ρέντη.

Τον τελευταίο καιρό ένα θέμα που δίνει και παίρνει στα δελτία ειδήσεων είναι η δολοφονία των δυο αντρών της ομάδας ΔΙΑΣ έπειτα από καταδίωξη ομάδας ληστών στο Ρέντη. 

Αυτό δεν είναι τυχαίο, ειδικά αν λάβουμε υπόψη την κρίσιμη περίοδο που διανύουμε. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που αστυνομικοί πέφτουν νεκροί κατά τη διάρκεια καταδίωξης. 

Αν το δει κανείς χωρίς συναισθηματισμούς θα μπορούσε να θεωρήσει το όλο συμβάν ως ένα ακόμα εργατικό ατύχημα. Όταν για παράδειγμα ένας οικοδόμος σκοτώνεται πέφτοντας από τη σκαλωσιά ή όταν ένας ναυτικός πνίγεται οι πάντες μιλούν για εργατικό ατύχημα και δε δίνουν ιδιαίτερη σημασία καθώς το θεωρούν υπόθεση ρουτίνας. Λένε ότι απ' τη στιγμή που κάποιος επέλεξε να ασχοληθεί με αυτό το επάγγελμα έπρεπε να γνωρίζει τι κινδύνους διατρέχει και πως να προσέχει.

Γιατί όμως στην περίπτωση των αστυνομικών κάνουν όλοι πως έπεσαν απ' τα σύννεφα, ότι αυτό που συνέβη ήταν τραγικό, απαράδεκτο και χωρίς προηγούμενο; Όταν κάποιος πάει με τη θέλησή του να γίνει μπάτσος, πρέπει να ξέρει ότι είναι πιθανό να τραυματιστεί ή να χάσει τη ζωή του σε κάποια συμπλοκή και αν κάτι τέτοιο συμβεί δε θα φταίει τίποτα άλλο παρά η κακή επιλογή που έκανε.

Είναι άλλο πράγμα να δολοφονείται ένας αστυνομικός που καταδιώκει ένα ληστή και άλλο να δολοφονείται από το ληστή ένας άφταιγος περαστικός που βρέθηκε απλά στο λάθος σημείο τη λάθος ώρα. Ο αστυνομικός πάει να ανακατευτεί στη φασαρία και για ότι του συμβεί είναι υπεύθυνος. Δε μπορεί κανένας να ισχυρίζεται ότι του ήρθε κάτι ουρανοκατέβατο γιατί σε τελική ανάλυση ποιος λέει ότι ο κάθε καταδιωκόμενος θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια να τον συλλάβουν; Είναι πολύ πιθανό να πυροβολήσει και να σκοτώσει προκειμένου να διαφύγει.

Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που έχουν σκοτωθεί άφταιγοι άνθρωποι κατά τη διάρκεια συμπλοκών είτε από τα πυρά των κακοποιών είτε από τα πυρά των μπάτσων αλλά γενικά δεν έχει δοθεί τόση δημοσιότητα όση βλέπουμε τώρα όσον αφορά το συγκεκριμένο περιστατικό.

Όλο αυτό φανερώνει μια σκοπιμότητα. Οι κρατιστές και τα τσιράκια τους που έχουν σημαντικές θέσεις στα Μ.Μ.Ε προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το συμβάν για να προωθήσουν τα σχέδιά τους για αυστηρότερη καταστολή 

και ακόμα πιο έντονη αστυνόμευση. 

Όμως η επιβολή πιο σκληρών μέτρων δεν είναι αρκετή από μόνη της και έτσι πρέπει να αποσπάσουν τη συναίνεση της πλειοψηφίας για να μπορέσουν να τα εφαρμόσουν στην πράξη.

Πρώτα απ' όλα αυτό που κάνουν είναι να σπέρνουν τον τρόμο στον κόσμο προβάλλοντας συνεχώς ρεπορτάζ για την αύξηση της εγκληματικότητας και στη συνέχεια του παρουσιάζουν ως μόνη λύση στο πρόβλημα την αύξηση των σωμάτων ασφαλείας και την περιστολή των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. 

Με αυτό τον τρόπο γέμισαν δρόμους και πλατείες με κάμερες ενώ δημιούργησαν την ομάδα ΔΙΑΣ κάνοντας τον κόσμο να πιστέψει ότι αυτό θα του προσφέρει την ασφάλεια που ζητούσε. 

Από εκεί κι έπειτα έχουν δοκιμάσει με κάθε τρόπο να μετατρέψουν την απέχθεια πολλών για τους μπάτσους σε συμπάθεια ή έστω σε ανοχή του τύπου ''Δε μ' αρέσουν οι μπάτσοι αλλά τι να κάνουμε αφού γεμίσαμε κακοποιούς; Πρέπει να το ανεχτούμε κι αυτό αλλιώς θα γίνουμε ζούγκλα.'' 

Μέχρι πριν λίγο καιρό η ομάδα ΔΙΑΣ δεν είχε δώσει και τις καλύτερες εντυπώσεις αφού η κύρια ασχολία της ήταν το να κυνηγάει διαδηλωτές και να πουλάει μαγκιά σε μετανάστες και μικροπωλητές χωρίς άδεια ενώ είχε προηγηθεί και το περιστατικό του θανάσιμου τραυματισμού της 7χρονης τσιγγάνας στο Μενίδι από το μηχανάκι ενός άνδρα της ομάδας.

Όμως μετά τα τελευταία γεγονότα η στάση πολλών ανθρώπων άλλαξε. Κάτι το νεαρό της ηλικίας των δυο νεκρών, κάτι το ότι σκοτώθηκαν στην προσπάθειά τους να συλλάβουν τους δράστες μιας ληστείας σε περίπτερο, δεν ήθελε και πολύ για να τους βαφτίσουν ''ήρωες που θυσίασαν τη ζωή τους για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας.'' 

Φυσικά η συγκινησιακή φόρτιση μεγάλου μέρους του κόσμου

έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από την εξουσία, τα Μ.Μ.Ε και τους συνδικαλιστές της αστυνομίας. 

Τα τηλεπαράθυρα γέμισαν από κάθε λογής ακροδεξιούς που για μια ακόμα φορά ζητούσαν απελάσεις μεταναστών, ενδυνάμωση του ρόλου της αστυνομίας και αυστηρότερη καταστολή. 

Οι δράστες της δολοφονίας άθελά τους αποδείχτηκαν οι καλύτεροι σύμμαχοι των κρατιστών καθώς τώρα πλέον άνοιξε ο δρόμος για την μεγαλύτερη ασυδοσία των σωμάτων ασφαλείας ( των αφεντικών ) και μάλιστα με την έγκριση ή έστω ανοχή μεγάλου μέρους πολιτών. 

Οι συνέπειες δε θα αργήσουν να φανούν και θα είναι οδυνηρές. Όταν αύριο μεθαύριο πέσει κάποιος νεκρός από τις σφαίρες των μπάτσων όλοι θα σπεύσουν να δικαιολογήσουν το περιστατικό λέγοντας ότι ήταν νόμιμη αυτοάμυνα, ότι καλύτερα να σκοτώνει η αστυνομία παρά να αφήνει τους εγκληματίες να ξεφεύγουν έστω και αν πρόκειται για έναν άοπλο κλέφτη ή πορτοφολά. 

Ακόμα και σε περίπτωση που το θύμα είναι ένας τυχαίος περαστικός το θέμα θα θαφτεί γρήγορα λέγοντας ότι ήταν απλώς μια παράπλευρη απώλεια στον πόλεμο ενάντια στην εγκληματικότητα ή ότι έμοιαζε με ύποπτο και αυτό δικαιολογεί απόλυτα την εκτέλεσή του. 

Αν προηγουμένως τα πιστόλια των μπάτσων έβγαιναν με ευκολία, τώρα θα πάρουν στην κυριολεξία φωτιά. Φανταστείτε μόνο τι έχει να γίνει με τα άτομα του αναρχικού - αντιεξουσιαστικού χώρου που έχουν σταμπαριστεί ως τρομοκράτες. Πυρ στο ψαχνό και μετά θα βγουν να πουν στον κόσμο ότι αυτή είναι η σωστή αντιμετώπιση τέτοιων ατόμων. Οι μαύρες μέρες μόλις άρχισαν .....

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 9 Μαρτίου 2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Πως οι παρελάσεις μας πηγαίνουν πίσω στην εποχή της επταετίας ( 1967-1974 ).

Αυτές τις μέρες, απ' όποιο σχολείο και αν τύχει να περάσεις τις τελευταίες ώρες των μαθημάτων, θα βρεις το προαύλιο γεμάτο με μαθητές και μαθήτριες χωρισμένους/ες σε τριάδες και στοιχισμένους/ες να κάνουν πρόβα για την περιβόητη παρέλαση της 25ης Μαρτίου.
Δεκαετίες ολόκληρες το ίδιο βιολί και παρόλα αυτά το μεγαλύτερο μέρος του μαθητόκοσμου και οι γονείς τους δείχνουν να το βρίσκουν απολύτως φυσιολογικό. 
Εν δυο εν δυο ξελαρυγγιάζεται ο κάθε κομπλεξικός, αγροίκος γυμναστής που περιμένει πως και πως τις παρελάσεις προκειμένου να δείξει στον κόσμο ότι υπάρχει κι ότι το μάθημά του είναι σημαντικό κι όχι απλά αυτό που λέμε «η ώρα του παιδιού».
Εν δυο εν δυο φωνάζει και ο κάθε κολλημένος δάσκαλος/καθηγητής που ακολουθεί την ουρά των μαθητών/τριών για να εξασφαλίσει ότι η γαλαρία δε θα λουφάρει και δε θα κουτσομπολεύει κατά τη διάρκεια της απίστευτα βαρετής πρόβας.
Το όλο πακέτο συμπληρώνουν τα σφυρίγματα που δίνουν το ρυθμό – εμένα πάντως μου φέρνουν στο μυαλό την εικόνα του βοσκού που καθοδηγεί τα γίδια του στο βουνό – και τα ιδιαίτερα προσβλητικά σχόλια προς τα άτομα που αδυνατούν να κινούνται σα ρομποτάκια και χαλάνε την ομοιομορφία του συνόλου.
Αν και έχει περάσει ολόκληρη δεκαετία από τότε που τέλειωσα το λύκειο, μου είναι αδύνατο να ξεχάσω την άθλια συμπεριφορά ορισμένων υπανθρώπων που η τάξη μου είχε την ατυχία να τους έχει για καθηγητές. Αυτοί λοιπόν οι «κύριοι» έβρισκαν στο διάστημα πριν τις παρελάσεις την ευκαιρία που έψαχναν ώστε να προσβάλλουν άσχημα ορισμένους/ες μαθητές/τριες μπροστά σε ολόκληρο το σχολείο που έπαιρνε μέρος στην πρόβα. 
Συχνά τα θύματα ήταν άριστοι/ες μαθητές/τριες που οι εν λόγω σκατοκαθηγητές δεν μπορούσαν να εκδικηθούν αφήνοντας τους/τες κάτω απ' τη βάση στα μαθήματα ενώ άλλες φορές το κράξιμο είχε στόχο ολόκληρα τμήματα. 

Για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ θα αναφέρω μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα απαράδεκτης και χυδαίας συμπεριφοράς που έχουν πέσει στην αντίληψη μου.

Ένας καθηγητής σταμάτησε την πρόβα επειδή εντόπισε μια μαθήτρια που πήγαινε με λάθος βήμα. Πήγε προς το μέρος της και άρχισε να φωνάζει «Χαζό είσαι παιδάκι μου; Δεν ξέρεις ποιο είναι το αριστερό σου πόδι και ποιο το δεξί; Συμμετέχεις και στο χορευτικό τρομάρα σου! Θα σταματάμε κάθε τρεις και λίγο για χάρη σου επειδή πας λάθος και παρασύρεις τους υπόλοιπους;». 
Περιττό να πω ότι η μαθήτρια είχε κοκκινίσει απ' τη ντροπή της καθώς είχαν γυρίσει και την κοίταζαν κοντά στα 200 άτομα τα οποία χασκογελούσαν.

Μια γυμνάστρια άρχισε να κοροϊδεύει ένα τμήμα κοριτσιών που παρέλαζαν άκεφα στο προαύλιο μετά από μια σχεδόν δίωρη προετοιμασία. Συνόδευε στο πλάι σχολιάζοντας «Κοιτάξτε χάλια. Πάει, θα ξεφτιλιστούμε στην παρέλαση! Ορίστε οι σύγχρονες γυναίκες, οι νέες Ελληνίδες. Με κάτι τέτοιες θα προκόψουμε σίγουρα! Καμπούρες, κακομοιριασμένες, ιδρωμένες λες και τις βάλαμε να σκάψουν! Άντε πάρτε τα πόδια σας ρε! Ψηλά το κεφάλι και τους ώμους! Μου πηγαίνετε σέρνοντας σαν τις γερόντισσες. Μήπως να σας φέρουμε και κάνα πι;». 

 
Ένας άλλος καθηγητής είχε θυμώσει με τις κοπέλες του λυκείου που δε σήκωναν τα χέρια τους μέχρι το ύψος των ώμων και περπατούσαν σα να πήγαιναν για βόλτα. Χωρίς λοιπόν να χάσει ευκαιρία έχυσε το δηλητήριο του λέγοντας «Τα χεράκια τα έχετε για να συμβαδίζουν με το βήμα. Μ' άκουσες Ράνια, κι εσύ Στέλλα και οι υπόλοιπες; Τι τα κρατάτε κάτω; Για να ξύνεστε; Σας τρώει ο κώλος σας ή μήπως σας σφήνωσε μέσα το βρακί και προσπαθείτε να το βγάλετε; Εδώ δεν είναι καμιά καφετέρια να κουβεντιάζετε και να κάνετε πλάκα. Για συμμαζευτείτε γιατί θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.»


Στην πρόβα ένας μαθητής που ήταν αρκετά κοντός βρισκόταν ανάμεσα στους μαθητές των πρώτων τριάδων που ήταν αισθητά ψηλότεροι του (είχε πάει εκεί για να είναι με την παρέα του). 
Ένας ξινός καθηγητής τον παρατήρησε. Τσαντισμένος, πήγε να ζητήσει εξηγήσεις γι' αυτό. Τους ρωτάει λοιπόν «Τι συμβαίνει εδώ;» και στη συνέχεια απευθυνόμενος στον κοντό μαθητή «Έχεις καμία δουλειά εδώ πέρα; Σε ρωτάω! Στραβός είσαι; Στις σειρές πάμε με βάση το ύψος. Δεν πάει ο καθένας όπου του καπνίσει! Η θέση σου είναι πίσω. Κατάλαβες;». 
Έπειτα ο καθηγητής είπε αρκετά δυνατά στο γυμναστή δίπλα του «Μπλέξαμε! Έχουμε το κάθε παράλυτο και πρέπει να του λέμε που θα πηγαίνει λες και είμαστε ταξιθέτες!». 

Μια κοπέλα που είχε θέση διμοιρίτισσας μεταξύ ενός τμήματος αγοριών και ενός κοριτσιών δέχθηκε άσχημα σχόλια από καθηγητές επειδή δε μπορούσε να κρατήσει τις σωστές αποστάσεις και ένιωθε αμηχανία. Είπαν γι' αυτή «Κοιτάξτε ρε που πήγε και κόλλησε! Πίσω απ' τα αγόρια. Λες και δεν έχει ξαναδεί στη ζωή της!»,«Απορώ πως τα πάει καλά στα μαθήματα. Μα τέτοιο ούφο, να μην καταλαβαίνει που είναι η μέση! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι στραβοκάνα και περπατάει σα χεσμένη. Χίλιες φορές καλύτερα να βάζαμε μια άλλη στη θέση της αλλά μας έφαγε η αξιοκρατία βλέπεις!»,«Τώρα τη βλέπεις με παντελόνι αλλά τι θα γίνει στην παρέλαση που θα έρθει με τη φούστα της ; Δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι, θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος!» 

Έχω δει δεκάδες παρόμοια περιστατικά, όμως αυτό που είδα πριν τρία χρόνια σε ένα δημοτικό σχολείο πραγματικά με εξόργισε. 
Ήταν η τελευταία ώρα των μαθημάτων και περίμενα μαζί με άλλα άτομα να σχολάσουν τα παιδιά. Έπρεπε να πάρω την κόρη μιας γνωστής μου επειδή οι γονείς της έλλειπαν για κάτι δουλειές και δε μπορούσαν να περάσουν οι ίδιοι από εκεί. 
Οι μαθητές δεν ήταν στις τάξεις τους αλλά τους είχαν κατεβάσει κάτω να κάνουν προετοιμασία για την παρέλαση. Εκείνη θα ήταν η τελική πρόβα και οι γυμναστές μαζί με τους υπόλοιπους δασκάλους ήθελαν να είναι τα πάντα στην εντέλεια. 
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι απ' τα μεγάφωνα του σχολείου ακούγονταν στρατιωτικά εμβατήρια να παίζουν στη διαπασών. Όταν ήμουν η ίδια μαθήτρια ποτέ δε γινόταν κάτι τέτοιο – στην περιοχή μου τουλάχιστον. 
Μια γιαγιά που περίμενε μαζί με τους γονείς των μαθητών ανέφερε χαρακτηριστικά ότι απ' την εποχή της χούντας είχε να ακούσει τέτοια εμβατήρια σε πρόβα δημοτικού σχολείου! 
Εκείνη τη μέρα είχε καύσωνα και πραγματικά μας είχε βαρέσει η ζέστη στο κεφάλι. Δεν υπήρχε ούτε ένα μέρος με ίσκιο έξω απ' την περίφραξη του σχολείου. Ούτε βέβαια και οι μαθητές μέσα περνούσαν καλύτερα. Έκαναν συνέχεια γύρους στο προαύλιο κάτω απ' τον καυτό ήλιο και η πρόβα φαινόταν πραγματικά ατελείωτη. 
Σε κάποια φάση λέει λοιπόν ο διευθυντής στα κορίτσια «Εσείς μια χαρά τα πάτε. Δε χρειάζεστε περισσότερη προετοιμασία. Μπορείτε να πάτε μέσα να καθίσετε ή να φύγετε αν έχουν έρθει οι γονείς σας.» 
Τα κορίτσια άλλο που δε θέλανε. Σκόρπισαν στη στιγμή. Έτσι έμειναν μόνο τα αγόρια. Ο διευθυντής ήταν πολύ θυμωμένος μαζί τους. Γυρίζει και τους λέει «Έτσι θα παρελάσετε ρε; Πηγαίνετε λες και έχετε χεστεί πάνω σας, σα βόιδια ενώ οι συμμαθήτριες σας έσκισαν. Το καλό που σας θέλω, για συμμορφωθείτε γιατί θα σας κρατήσω όσο χρειαστεί μέχρι να δω κάτι της προκοπής. Είστε πολύ γελασμένοι αν νομίζετε ότι θα επιτρέψω στο κάθε βλαμμένο να με κάνει ρεζίλι στους θεατές. Όποιος δεν παρουσιαστεί στην παρέλαση αλίμονο του! Αλλά και όποιος κάνει καμιά χαλάστρα και πάει λάθος θα έχει να κάνει μαζί μου. Καταλάβατε;» 
Στη συνέχεια αρχίσανε πάλι την πρόβα. Τα αγόρια είχαν φτάσει στα όρια τους. Σκούπιζαν με τα χέρια τον ιδρώτα απ' τα μέτωπα τους ενώ τα ρούχα τους είχαν κολλήσει πάνω τους. Είχαν λαχανιάσει και έσερναν τα πόδια τους. Αρκετά άτομα είχαν φτάσει στα πρόθυρα της λιποθυμίας και το τελευταίο πράγμα που τα ένοιαζε εκείνη τη στιγμή ήταν οι απαιτήσεις του ψωνισμένου – σκατοφασίστα διευθυντή. 
Άρχισαν λοιπόν να του ζητούν επίμονα να διακόψουν και να πάνε στη σκιά. Ο ίδιος όμως και οι δάσκαλοι – γλείφτες του δεν έδειχναν να έχουν καμία συναίσθηση της όλης κατάστασης. Τους ενδιέφερε μόνο η εικόνα του σχολείου τους στην παρέλαση.
Ο διευθυντής πλέον ήταν έξαλλος από θυμό βλέποντας τα αγόρια να είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. 
Ξεχύθηκε προς το μέρος τους και άρχισε να ουρλιάζει μες στα μούτρα τους «Τι σκατά είναι αυτά γαμώ την πουτάνα σας γαμώ; Ψηλά τα κεφάλια ρε! Ίσιος ο κορμός! Άντε μη σας πάρει ο διάολος! Μ' ακούσατε; Που θα μου πείτε κιόλας ότι κουραστήκατε! Δε με ξέρετε καλά εμένα, θα σας κάνω να φτύσετε το γάλα της μάνας σας!» 
Όπου έβλεπε άτομα να καμπουριάζουν, να σέρνουν τα πόδια τους και να μένουν πίσω, τα τράβαγε μπροστά και τους ίσιωνε την πλάτη με το ζόρι ενώ παράλληλα τα αποκαλούσε ψοφίμια, καραγκιόζηδες και μαμμόθρεφτα. 
Οι γονείς, που ήταν κλειδωμένοι έξω απ' την πύλη του σχολείου, παρακολουθούσαν μουδιασμένοι. Είχαν αντιληφθεί ότι το πράγμα είχε ξεφύγει αλλά δεν ήξεραν πως να αντιδράσουν. 
Σύντομα η κατάσταση θα χειροτέρευε. Οι μαθητές παίρνοντας από μόνοι τους πρωτοβουλία διέλυσαν τις τριάδες τους και έγραψαν την πρόβα στα παλιά τους τα παπούτσια. 
Άλλοι έτρεξαν προς τις βρύσες όπου έβαλαν από κάτω τα κεφάλια τους να δροσιστούν και άλλοι αναζήτησαν καταφύγιο απ' τον καύσωνα στη σκιά των δέντρων. 
Ο διευθυντής αρχικά έμεινε εμβρόντητος. Δε μπορούσε να πιστέψει ότι οι μαθητές τόλμησαν να του πάνε κόντρα και να αμφισβητήσουν την αυτού μεγαλειότητα του! 
Όταν όμως κατάλαβε τι ακριβώς είχε γίνει άρχισε να τρέχει ξοπίσω τους και να επιδίδεται σε τραμπουκισμούς. 
Τα καντήλια και οι χριστοπαναγίες έπεφταν βροχή. Μετά έμπηξε τις αγριοφωνάρες «Που πάτε ρε ζωοποιημένα πράγματα; Σας έδωσα εγώ την άδεια; Σας είπα εγώ ρε να σταματήσετε; Πως τολμήσατε; Τσακιστείτε πίσω στις θέσεις σας τώρα μη σας πάρει και σας σηκώσει! Όταν λέω κάτι θα κάθεστε κλαρίνο! Εδώ είναι σχολείο και όχι γήπεδο να κάνει ο καθένας ότι του καπνίσει! Θα σας δείξω εγώ ποιος κάνει κουμάντο εδώ μέσα! Μου σηκώσατε μπαϊράκι αλλά δε θα σας περάσει!» 
Κατευθύνθηκε προς τα αγόρια που κάθονταν κάτω απ' τα δέντρα, ακόμα λαχανιασμένα και ιδρωμένα. Βούτηξε κάποια από τη μπλούζα και τα προσέβαλε φωνάζοντας τους «Ούτε μια ώρα δεν κάνατε πρόβα και λαχανιάσατε; Μου έχετε βγάλει τις γλώσσες σας έξω σαν τα σκυλιά! Αγόρια είσαστε εσείς ρε; Ντροπή σας! Τέτοιοι ξεφτίλες σαν και σας είναι για να φοράνε φουστανάκια μόνο! Παλιοπαράλυτα! Άι σιχτίρ με όλους σας!» 

Λίγο αργότερα και αφού τέλειωσε το παραλήρημα του, οι πύλες του σχολείου άνοιξαν. Αρκετοί γονείς ήταν προβληματισμένοι με αυτά που είχαν παρακολουθήσει αλλά δεν ήθελαν να τσακωθούν εκείνη τη στιγμή με το διευθυντή ο οποίος είναι ιδιαίτερα οξύθυμος και απ' ότι πληροφορήθηκα αλκοολικός.
Μερικοί μάλιστα ήταν της άποψης ότι προτιμούν ένα σχολείο με σκληρή πειθαρχία έστω και αν φτάνει στα όρια της υπερβολής παρά ένα με χαλαρό περιβάλλον που ευνοεί την αναρχία!
Μόνο μια μητέρα το είχε πάρει πολύ βαριά και βλαστημούσε που το φτηνό κινητό της δεν είχε δυνατότητα καταγραφής βίντεο. Ήθελε τόσο πολύ να έχει στα χέρια της ένα ντοκουμέντο για να καταγγείλει το περιστατικό στην επιθεώρηση. 
Όμως οι περισσότεροι γονείς δεν ήθελαν και τόσο να τραβήξουν τα άκρα γιατί τα καψώνια και οι λεκτικές επιθέσεις είχαν στόχο μόνο τα αγόρια. 
Αν αυτό είχε γίνει με τα κορίτσια τότε θα τον έκαναν τον τραμπούκο διευθυντή του αλατιού. Όπως είπε ένας πατέρας «Αγόρια είναι. Άστα να συνηθίζουν σε τέτοιο περιβάλλον. Άμα πάμε και κάνουμε φασαρία θα τα βλάψουμε περισσότερο. Δεν πρέπει να είναι τόσο ευαίσθητα. Πως θα πάνε αργότερα φαντάροι; Νομίζετε στο στρατό θα τους φέρονται με το σεις και με το σας;» 
Έτσι έληξε η υπόθεση και μάλιστα στην παρέλαση πήγε σύσσωμο το σχολείο – ως συνήθως γίνεται στην επαρχία όπου δεν επιλέγεται μόνο η αφρόκρεμα που θα το αντιπροσωπεύσει.
Αν οι γονείς σέβονταν περισσότερο τα παιδιά τους, σε καμία περίπτωση δε θα τα άφηναν να ενισχύουν και να διαιωνίζουν αυτό τον ξεφτιλισμένο θεσμό που βρωμάει φασισμό και στρατοκρατία.
Η προετοιμασία και μόνο της παρέλασης στα σχολεία αφήνει ένα σωρό περιθώρια για την προσβολή της αξιοπρέπειας κάθε μαθητή/τριας.
Είναι δυνατό να επιτρέπουμε στο κάθε φασιστόμουτρο που έχει θέση καθηγητή ή δασκάλου να προσβάλει άτομα που λόγω της θέσης τους δεν έχουν καν τη δυνατότητα να του αντιμιλήσουν;
Και όσοι πιπιλάνε την καραμέλα περί αγωνιστών του 1821 που πρέπει σώνει και καλά να τιμηθούν με παρελάσεις ας θυμηθούν ότι οι εξεγερμένοι του ελλαδικού χώρου ήταν άνθρωποι με πάθος για την ελευθερία που τα έπαιξαν όλα για όλα προκειμένου να ξεφύγουν απ' τη μιζέρια της ραγιάδικης ζωής. 
Την επανάσταση δεν την έκαναν οι γλείφτες της τότε εξουσίας ούτε αυτοί που ήταν ραγιάδες στην ψυχή. Μια παρέλαση από άβουλα όντα, υποταγμένα στους τωρινούς εξουσιαστές αποτελεί τη χειρότερη προσβολή στη μνήμη ενός αγώνα που είχε πολλά αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά και μια σημαντική κοινωνική διάσταση – κι όχι απλά εθνικιστική όπως διδάσκουν τα επίσημα βιβλία ιστορίας.

Μάλιστα αυτή τη φορά το θράσος των μελών της άρχουσας τάξης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Παρά την έντονη απέχθεια που προκαλούν στον κόσμο, θα βρεθούν και πάλι στις εξέδρες των επισήμων έχοντας την απαίτηση να λάβουν τιμές από το μαθητόκοσμο και τους θεατές.
Μόνο που θα είναι περιτριγυρισμένοι από πάνοπλους ειδικούς φρουρούς και αστυνομικούς για να εμποδίσουν μια επανάληψη των γεγονότων που έλαβαν χώρα στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. 
Τα δελτία ειδήσεων έχουν αρχίσει ήδη να τρομοκρατούν τους πολίτες αναφερόμενα στα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που θα ισχύσουν τις επόμενες μέρες ενώ διάφοροι πολιτικοί προειδοποιούν ότι τα γιαουρτώματα, αλευρώματα κτλ αυτή τη φορά δε θα γίνουν ανεκτά αλλά θα αντιμετωπιστούν ως χουλιγκανισμός.
Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα χούντας που επικρατεί, τους αξίζει και με το παραπάνω να τους γράψουμε εκεί που δεν παίρνει μελάνι. Γι' αυτό λοιπόν:
                               
         ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ
    
             ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΙΜΟΥΝΤΑΙ 
                 ΜΕ ΝΕΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Το κείμενο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com στις 21/03/2012.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

                                         ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

Οι παρελάσεις είναι φασιστικές εκδηλώσεις. Καθιερώθηκαν στην Ελλάδα από το δικτάτορα Ι. Μεταξά ο οποίος ήθελε να μιμηθεί τους Χίτλερ και Μουσολίνι.

Οι παρελάσεις έχουν ως στόχο να συνηθίσουν τους νέους στην τυφλή υπακοή και τη στρατιωτική πειθαρχία. Στην παρέλαση εκμηδενίζεται η προσωπικότητα του κάθε ατόμου καθώς όλοι πρέπει να είναι ντυμένοι με τα ίδια ρούχα και να κάνουν τις ίδιες κινήσεις ενώ η συμμετοχή των μαθητών επιτυγχάνεται πολλές φορές μετά από απειλές για κακούς βαθμούς ή αποβολή αν δεν πάρουν μέρος σε αυτή την ανοησία.

Οι παρελάσεις δεν έχουν καμία σχέση με τη γνώση ούτε προσφέρουν κάτι στους μαθητές.Εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.Αυτοί που έχουν την εξουσία βλέπουν στα πρόσωπα των νέων τους καινούριους στρατιώτες τους, δηλαδή τα πρόβατα που θα καταλήξουν στο σφαγείο όταν αποφασίσουν να κάνουν πόλεμο. Για τους στρατοκράτες ο κάθε νέος, μαθητής είναι απλά ένα κομμάτι κρέας το οποίο θα χρησιμοποιήσουν για να πετύχουν τα σχέδιά τους. Γι' αυτό το λόγο χρησιμοποιούν τις παρελάσεις για να μετρήσουν πόσο στρατό θα έχουν σε μερικά χρόνια.

Οι γονείς απ' την άλλη καμαρώνουν βλέποντας τα παιδιά τους να παρελάζουν αλλά ούτε που φαντάζονται τι κρύβει το μέλλον. Αν γίνει πόλεμος αυτοί οι νέοι θα σταλούν στο μέτωπο και εκεί πολλοί θα αφήσουν τα κόκαλά τους.

Μπορεί κάποιοι να πουν ότι είμαστε υπερβολικοί κι ότι δεν υπάρχει κίνδυνος

για πόλεμο αλλά εμείς τους απαντούμε ότι κανένας πόλεμος δε γίνεται χωρίς

να έχει προηγηθεί η κατάλληλη προετοιμασία στον ιδεολογικό τομέα. Για να είναι η νεολαία έτοιμη για πόλεμο πρέπει να έχει μεγαλώσει σύμφωνα με τα εθνικιστικά ιδεώδη, να μισεί τους ξένους λαούς και να ακολουθεί πιστά τους ηγέτες της χώρας. Όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν μέσω της εθνικιστικής προπαγάνδας στα σχολεία, μέσω της προβολής ρατσιστικών απόψεων και αντιμεταναστευτικών ενεργειών καθώς και μέσω της συκοφάντησης όσων αντιστέκονται σε όλες αυτές τις φασιστικές πρακτικές.

Η κοινωνία έχει ξεπέσει σε τέτοιο βαθμό ώστε να θαυμάζει και να θεωρεί πρότυπα όσους φοιτούν στις στρατιωτικές σχολές για να γίνουν σε λίγα

χρόνια μισθωτοί δολοφόνοι.Ενώ οι αντιρρησίες συνείδησης και όσοι αρνούνται να υπηρετήσουν στο στρατό θεωρούνται ηλίθιοι, πούστηδες, ρομαντικοί ή πράκτορες των Τούρκων!

Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει κάποια στιγμή ότι εχθροί του δεν είναι οι άλλοι λαοί αλλά όλοι αυτοί που εξουσιάζουν τον πλανήτη και πίνουν το αίμα των εργαζόμενων σε κάθε χώρα.Οι πόλεμοι γίνονται επειδή κάθε εξουσιαστής θέλει να έχει υπό τον έλεγχό του όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές.Αλλά ενώ όλους τους πολέμους τους προκαλούν οι κλίκες των εξουσιαστών,αυτοί που πάνε στο μέτωπο και υποφέρουν είναι οι άνθρωποι του λαού.

Είναι φανερό ότι κυβερνώντες και κυβερνώμενοι δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα.

Γιατί λοιπόν να είμαστε τα πρόβατα της κάθε εξουσίας;

Γιατί να στηρίζουμε τους στρατοκράτες;

Γιατί να καταστρέφουμε τις ζωές μας για χάρη τους;

Ο αγώνας μας πρέπει να είναι ενάντια στον εθνικισμό, το ρατσισμό και την εξουσία που είναι η ρίζα του κακού.Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα και στρατούς.

      ΟΥΤΕ ΣΥΝΟΡΑ ΟΥΤΕ ΣΤΡΑΤΟΙ , ΜΟΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΗ

                            Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ,

                       ΟΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΠΑΤΡΙΔΑ